Πρόσφατο περιεχόμενο από ΦΖΠ1

Για κοίτα εξέλιξη, από εκείνη την πάλαι ποτέ σέλλα-σαμάρι !

Κι έτσι όπως διάβασα τον τίτλο, μου φάνηκε για ηχοσύστημα αυτοκινήτου ! ?

To τελευταίο που είχα πάρει, ήταν το MS Flight Simulator (μαζί με το Scennery Greece) από τον Thomas Soft. (Πρέπει να ήταν στη Νοταρά και Σολωμού). Να σκεφτείς τώρα υπάρχει online Flight Simulator, με όλο το Google Earth από κάτω (για το Geofs μιλάω). Ξενερώνεις βεβαίως γιατί δεν έχει όλα τα...

Είδες για να είναι παλιό; Μόνο με 650 Watt ! Σήμερα δεν παίρνεις τρυπάνι κάτω από 1~1.4 kW, κι αυτό για οικιακή χρήση... Μόνο, αν θες συμβουλή, μην του βάλεις ποτέ στην άκρη αναδευτήρα ή ποτηροτρύπανο για ξύλο, γιατί είτε με πηχτό κονίαμα είτε με σκληρό ξύλο, μπορεί να το κάψεις...

Eμείς φυσικά, μεγαλώσαμε και με μια άλλη μορφή γιο-γιο, αυτό με την κλωστή και το κουμπί. [video=youtube;-QMmfDhrZxg]

H Κοζάνη πλέον όμως, είναι η πόλη της ζέστης...Με την τηλεθέρμανση της ΔΕΗ, βγαίνεις από τα σπίτια των 24 βαθμών, για λίγο στους 0 για να ξεπονέσει το κεφάλι σου (δεν κάνω πλάκα, μου έχει συμβεί).

Κάτι που δε μπορώ να το βρω ως εικόνα, αλλά που θα το έχετε όλοι στα μάτια σας - όσοι τουλάχιστον ζεσταθήκατε από αυτές τις σόμπες πετρελαίου-, είναι αυτή η μορφή της φλόγας μέσα από το τζαμάκι ! Ήταν δίχρωμη, μπλε χαμηλά και έντονο πορτοκαλί χρώμα ψηλά, περίπου σαν του υγραερίου, αλλά έτσι όπως...

Βεβαίως, όσο πιο μακρύ μπουρί πέρναγε μέσα από το χώρο, τόσο πιο καλά ζεσταινόταν... Η γιαγιά μου μια-δυο φορές όμως, που ξεχάστηκε και άπλωσε κάτι φόρμες για στέγνωμα πάνω στο μπουρί, απέκτησαν ωραιότατες τρύπες που χώραγε και το κεφάλι ! Όμως υπήρχε μια άλλη πατέντα, με ακτίνες, που την...

Είχαμε τέτοιες μικρή χάλκινη ("κουκουνάρες" τις έλεγαν), αλλά είχαμε και μια ΠΙΤΣΟΣ πετρελαίου, που ... κι έδερνε ! Κι έψηνε και τις καλύτερες φρυγανιές επάνω στο κάλυμμα... Δεν είναι τυχαίο που οι σόμπες αυτές (Kresky και ΠΙΤΣΟΣ) τοποθετήθηκαν αβέρτα μέσα σε εκκλησίες, χώρους δηλαδή πολύ...

Ιστορική η μέρα για τη Θεσσαλονίκη πάντως... Τουλάχιστον όπως την περιγράφει κάποιος που είδε το φως της σαν σήμερα, το 1944...

Nομίζω ότι μου έχει πει η μητέρα μου ότι περίπου στα χρόνια της Κατοχής είχε ένα τέτοιου τύπου ραδιόφωνο (στην ουσία μόνο ακουστικά ήταν, και υλικό ο γαληνίτης).

Ναι, το ήξερα/είχα το παιχνίδι. Είχε κατ' αρχήν και στρογγυλά κομμάτια, καθώς και κάποια άλλα όπου έμπαιναν τα στρογγυλά, ως ρόδες σε άξονα.

Για τα τσίγκινα παιχνίδια, ένα τεράστιο κεφάλαιο της ελληνικής παιχνιδοπαραγωγής, ως γνωστόν έχει εκδοθεί το σχετικό βιβλίο του Πάνου Κωνσταντόπουλου. Τώρα όσον αφορά το φωτορεπορτάζ του Μουσείου, κατατοπιστικότατο μεν, αλλά μήπως αρκετά εκτενές ώστε να αφαιρεί την έκπληξη; ;)

Ναι, αυτό το φορμάτ ραδιο-πικάπ, ήταν συνηθισμένο. Έχω κι εγώ ένα τέτοιο (σαν το κόκκινο), JVC, όπου μετά βίας χωράeι (αλλά χωράει) ο 33άρης δίσκος, μόλις σηκώσεις το καπάκι, που είναι και ηχείο...

Τι απίθανα που ήταν αυτά τα διώροφα λεωφορεία...Ωστόσο, δε βόλεψαν στην υφιστάμενη κατάσταση της Αθήνας, με τους δεδομένους δρόμους, εναέρια δίκτυα κλπ. Κρίμα, πάντως..