Πόσο γλυκός άνθρωπος είναι η κα Ειρήνη!!!
Μόλις διάβασα οτι ο αγαπημένος μου φασουλέτος είναι δικό σας δημιούργημα, αμέσως αισθάνθηκα την ανάγκη να σας πω ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ευχαριστώ!! Πραγματικά, έχω μεγάλη αδυναμία στους φασουλέτους :wub: και χαίρομαι πολύ που πίσω απο αυτά τα μοναδικά...
Μπορεί κάποιος να με βοηθήσει στον τρόπο που αδειάζεις την παταπούφα και την ξαναφτιάχνεις απο την αρχή μετά απο πλύσιμο; Αν ξέρει κάποιος ας μου στείλει ένα μήνυμα. Ευχαριστώ!
Ωχ τότε το πιθανότερο είναι να μην υπάρχουν πια!! Ευτυχώς υπάρχει η φωτογραφία να τα θυμίζει !!! Κι εγώ κάποιες φορές είμαι σε δίλημμα, να χαρίσω ή όχι κάτι παλιό δικό μου σε παιδάκια, αλλα μετά σκέφτομαι πως θα το καταστρέψουν και δεν το κάνω! Κρίμα είναι :/ /emoticons/unsure@2x.png 2x"...
Ααααα!!! Δεν υπάρχει πράσινο εικονίδιο για να περιγράψει αυτό που νιώθω! Απίστευτη η συλλογή σου με τα μικρά παζλ! Θυμάμαι είχα κι εγώ τέτοια, με στρουμφάκια κ.α. διάφορα. Άραγε υπάρχουν ακόμα; Θέλω πολύ να τα ξαναβρώ!!
Εδώ είναι ένα που βρήκα ανάμεσα σε παλιά μου παιχνίδια. Πρέπει να ήταν δώρο...
ooo ευχαριστώ!!! Απο τώρα σχεδιάζω το μέλλον της, όπως κάθε μητέρα που σέβεται τον εαυτό της!
Είναι, είναι και να δεις, τόσο μετριόφρων.. Σε κάνει να απορείς! :biglaugh: :flower:
Ο καιρός είναι ο,τι πρέπει για ένα μπανάκι! Αυτή είναι η δική μου παταπούφα στο μεγάλο μέγεθος. Πρόσφατα μου την χάρισε κάποιος μαγικός μου ρετρο-φίλος και τον ευχαριστώ πολύ πολύυυυ!!! #)
Θα το ψάξω λίγο, έπεσα πάνω της καθώς χάζευα σχολικά Betsey Clark!
Το μόνο σίγουρο είναι οτι ανήκει στην δεκαετία του '70!
Ωστόσο αν γνωρίζει κάποιος περισσότερα να μας πει, ακόμα καλύτερα!