Αποτελέσματα αναζήτησης

Ωχ, έχεις δίκιο, το ξέχασα. (Ναι, δεν ντρέπομαι να το πω) τα περιοδικά είχαν πολύ ενδιαφέρον τελικά! Δεν διάβασα κάποια ιστορία με την Candy βέβαια, αν και φαινόταν επίσης ενδιαφέρουσα, αλλά το υπόλοιπο υλικό του περιοδικού (συνεντεύξεις, κατασκευές κλπ κλπ) ήταν πολύ καλό!

Γράψτε κι άλλοι εντυπώσεις παιδιά! Ειδικά οι καινούριοι που ελπίζω να μην τους τρομάξαμε! (Σκέψου ο phil ας πούμε να μάθουμε ότι πήρε σήμερα κιόλας το αεροπλάνο να επιστρέψει στο αμέρικα!)

3 ε; Καλή φάση! Δεν θα μπορούσα να κάτσω μέχρι τότε λόγω τραίνου, αλλά και όσο έκατσα τέλεια ήταν. Τον SONIC που δεν ήταν συνηθισμένος φοβόμουν εγώ μήπως τον πείραζε. Μαντεύω ότι είναι ο dim (που ως τις 3 θα είχε πιεί άλλα τόσα και θα είχε γίνει ντίρλα). Το βρήκα; - Χάρηκα πολύ που ξαναείδα...

Ε, κλασικά, τί να λέμε τώρα...

Γιατί τα κάνεις αυτά σε περίοδο που δεν έχουμε καθόλου χρόνο; Ε; Ευχαριστούμε! :D

Πρέπει να δοθούν μερικές διευκρινίσεις: 1) Στον mano υποσχέθηκες όμορφη κουκλάρα, ενώ στον theoritiko παρακάτω μιλάς απλά για κουκλάρα. 2) το "-άρα" στο κουκλάρα ελπίζω να αναφέρεται στο πόσο όμορφη είναι και όχι να υποδηλώνει μέγεθος και να δούμε κανένα θηρίο 200 κιλά 3) δεν έχεις δηλώσει αν...

Ελπίζω να μην το έπαιζες στο επίπεδο δυσκολίας "ΝΒΑ"

Pooky, να σε ενημερώσω ότι έχω κι εγώ τα ίδια γούστα με τον mano. Περιμένω ανταπόκριση! :fever:

Τι να πούμε για αυτό το παιχνίδι που έχει γράψει ιστορία. Πιστεύω ότι πολύ πιθανόν να μην υπάρχει Amstradικός που να μην το γνωρίζει/έχει παίξει. Το μόνο εκνευριστικό είναι ότι σχεδόν πάντα το παιχνίδι τέλειωνε επειδή ένας από τους δύο έφτανε τα 5 φάουλ. Πολλές φορές αυτό συνέβαινε και σχετικά...

Ρε stan, είσαι θεός! Τι να πω δηλαδή! Από τα πλέον αγαπημένα μου παιχνίδια! Στην dte φέτος μάλλον έγινα ρεζίλι, αφού έβαλα μια καρέκλα μπροστά στον Amstrad 464 που είχαν και έπαιξα μερικά ματς Match Day 2. Στο πρώτο ημίχρονο του πρώτου αγώνα μου φάνηκε λίγο βαρύς ο αγωνιστικός χώρος μετά από...

fgbrain, την Γαλλική έκδοση είχες;

Δεν το γνώριζα το παιχνίδι και φαίνεται πρωτότυπο και ενδιαφέρον. Ευχαριστούμε!

Stan, εγώ είχα την εντύπωση ότι το παιχνίδι στον Amstrad ήταν υπερβολικά ευκολότερο σε σχέση με την έκδοση για την Amiga. Ιδιαίτερα τα Tournaments ήταν γελοίας δυσκολίας και μπορούσες παίζοντας για γη με όλους να κατακτήσεις όλη την Βρετανία για την πλάκα. Με μεγάλο income έπαιρνες και τεράστιο...

Φανταστικό sequel και με εκλογικευμένο βαθμό δυσκολίας (το μόνο που με χάλαγε στο Rick το 1). Και σε Amstrad και σε Amiga που το είχα παίξει ήταν πραγματικά υπέροχο! (Από τα λίγα που είχα original κιόλας! :sealed: :zip: )

Εκείνη την εποχή είναι η αλήθεια πως στα περισσότερα παιχνίδια δεν γινόταν τίποτα συνταρακτικό όταν τα τερμάτιζες, σε σχέση με τα σημερινά. Και αν σκεφτείς και ότι τα τότε παιχνίδια ήταν και πιο δύσκολα από τα σημερινά, η αδικία γίνεται ακόμη μεγαλύτερη!

Stan, αν μπορείς λύσε μου μια απορία που έχω εδώ και χρόνια, μια και το έχεις πρόσφατο εσύ: Στον τερματισμό τί γίνεται;

Μπράβο, ούτε που το ήξερα αυτό το παιχνίδι. Πρωτότυπο και ενδιαφέρον φαίνεται. Όμορφα γραφικά βλέπω, που πιθανότατα ευθύνονται για το χώρο που καταλαμβάνει το παιχνίδι (2x178k, τερατώδες μέγεθος!!! Μη μας ακούσει κανείς σήμερα και ξεκαρδιστεί). Πάντως για να συμπληρωθεί το καουμπόυκο, υπάρχει...

Απάνθρωπο ε; Χα χα! Σωστός! Ώρες ώρες πολύ εκνευριστικό. Νομίζω μάλιστα όταν έχανες σε ξαναεμφάνιζε αμέσως λίγο πιο δίπλα, με αποτέλεσμα μερικές φορές να σε αφήνει πάνω σε τρύπα και να πέφτεις παρακάτω (=πιο πίσω) στην πίστα. Το ίδιο πρόβλημα υπήρχε και στο Thundercats που αναφέρθηκε στο...

Δύσκολο πράγματι παιχνίδι. Μόνο με το "ZORBA" το είχα τερματίσει, αν και είχα φτάσει κοντά σχετικά να το τερματίσω χωρίς άπειρες ζωές, με συντηρητικό παίξιμο (10 ώρες η κάθε οθόνη :P ). Ο Stan που δεν το τερμάτισε πάντως δεν έχασε και τίποτα. Ο τερματισμός μια οθόνη που έγραφε Congratulations...

Καταπληκτικό παιχνίδι αλλά εκνευριστικά δύσκολο ώρες ώρες. Μέχρι Egypt το είχα φτάσει, ως τη μέση και ούτε, δηλαδή. Δεν κατάφερα ποτέ να προχωρήσω περισσότερο. Α ρε να είχαμε χρόνο τώρα...