Αποτελέσματα αναζήτησης

Ψήφισα Πειρατικό γιατί είναι ανεκπλήρωτο μου όνειρο από τα παιδικά χρόνια. Το Αρχηγείο της Αστυνομίας το έχω πάρει στον γιό μου. Δεν είναι άσχημο. Επίσης του έχω πάρει και το Καταφύγιο άγριων ζώων (εκτός δημοσκόπησης)...

Ρε παιδιά, ειλικρινά για κάτι τέτοιες στιγμές γουστάρω το Retromaniax!!!!!! :flower: Ανατρίχιασα βλέποντας μετά από πολλά πολλά χρόνια τα παιχνιδάκια που μάζευα από τα παγωτά κλπ. Ειδικά τα αεροπλανάκια τα θυμάμαι πολύ έντονα με το χαρακτηριστικό στρογγυλό τζαμάκι... Πραγματικά απίστευτο πως...

Βαγγέλης... (για τους φίλους Μπάμπης ! :D )

Μπίλαρε είσαι μεγάλο αλάνι!!! Σε πάω με 1000 γιατί έχεις τέτοια αμεσότητα και ντομπροσύνη που μόνο όσοι κατάγονται από τον βορρά διαθέτουν... Μα πιό πολύ απ' όλα όμως, πιό πολύ απ' όλα, γουστάρω το avatar σου!!!!!! :biglaugh:   Χωρίς πλάκα, το βλέπω και νομίζω οτι είσαι εσύ!!! :o

Ουφ ουφ... Συγνώμη παιδιά για την καθυστερημένη ανταπόκριση, αλλά οι υποχρεώσεις... :go: Φίλε RIO σ' ευχαριστώ! Είσαι η κινητή σινε-βιβλιοθήκη του forum, έμαθα πολλά από τις γνώσεις σου! :clap: Να είσαι γερός! Juanita σ' ευχαριστώ πολύ. :) Είναι τιμή να ακούς καλά λόγια από παλαιά...

Σταύρο σ' ευχαριστώ! Καλά η τούρτα τα σπάει!!! Κάτι πρόλαβα και έφαγα.... :D Angel ευχαριστώ για τα καλά λόγια - παραμένεις ίνδαλμα ως άριστος γνώστης των υπολογιστών στα μάτια ενός κάπως "αδαή" κομπιουτερικά (τα δικά μου...) Βλέπω Bambinella οτι το ρεκόρ μου παραμένει ακατάρριπτο :award...

Τι είπες τώρα!!! Μιλάμε οτι στην εφηβεία και αργότερα είχα κολλήσει τρελλά με τις ρακέτες στην παραλία, σε σημείο ....αφυδάτωσης!!! Τότε κιόλας που δεν ξέραμε ούτε για αντηλιακά γινόμασταν μαύροι κατράμι όλο το καλοκαίρι. Απίστευτα ωραίο παιχνίδι (δηλαδή σπορ), και δεν ξεχνιέται η τέχνη ποτέ ;)...

Λένε πως “όσα φέρνει η στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος”… ;) Έτσι κι εγώ ακριβώς έναν χρόνο πριν, σαν σήμερα, μεσημεράκι, σε μια ανάπαυλα της δουλειάς στο γραφείο, μου ʽρθε στο νου το αλφαβητάριο που είχα στην Αʼ Δημοτικού, το 1980… Τι ωραία που θα ήταν να το ξανάβλεπα… :flower: Και λέω...

Σίγουρα all time classic παιχνίδι, ιδίως για τις σχολικές ώρες. Πολύ γέλιο, αγωνία και τσακωμοί βεβαίως!!! Υ.Γ. Εμείς στο τέλος του βάζαμε και φωτιά του κρεμασμένου...:burn:

"Ποιές τηλεοπτικές παιδικές εκπομπές & καρτούνς της σημερινής τηλεόρασης θα προτείνατε εσείς να βλέπουν τα παιδιά μου";;;

Θέμα χώρου, χάρισμα σε μικρά παιδιά συγγενών, μετακομίσεις... αλλά έχω ευθύνες και εγώ, Σε μικρότερες ηλικίες, δεν σκέφτεσαι ότι κάποτε αυτά τα πράγματα θα είναι γεμάτα αναμνήσεις, με αποτέλεσμα να μην τα προσέχεις.... Ουπς!!! Έγραψα ακριβώς τα ίδια με τον RIO... :biglaugh:

Thanks for the tip! Πολύ καλό το site. Ξαναθυμήθηκα το παιχνίδι μετά από κοντά 28 χρόνια!!! :coolglasses:

Κι όμως γίνονται θαύματα!!!!!! Κι όμως γίνονται θαύματα τη σήμερον ημέρα!!! Πίστευα οτι ποτέ δεν θα ξανάβλεπα σ' αυτή τη ζωή το αγαπημένο μου ηλεκτρονικό που μου είχε χαρίσει ένα φιλαράκι γύρω στο '84... Περίπου 10 χρονών ήμουν τότε και με είχε συναρπάσει τόσο που το μυαλό μου πήγαινε πολύ...

Ιούλιος 1987. Βρίσκομαι πάνω στο καράβι "Ιαλυσός" από Πειραιά με προορισμό την Κάλυμνο (εγώ) και τελικό προορισμό την Ρόδο... Περίπου 2-3 τα άγρια χαράματα, κατάστρωμα Γ' θέσης και όλοι να κοιμούνται ή να προσπαθούν να κοιμηθούν. Όλοι; Όxι! Ένας πιτσιρικάς (εγώ) να έχει κολλήσει στα...

Εκπληκτική παρουσίαση από το ιερό τέρας του ρετρό gaming... respect στον δάσκαλο... :bow2:

Αν και μου 'λεγε η μάνα μου ότι μικρή έπαιζε "κότσι" εγώ ουδέποτε έπαιξα ούτε είδα να παίζουν άλλοι... Μόνο το "τζαμί" έπαιξα κάποιες φορές-φοβερό παιχνίδι...

Καλώς όρισες Κύριε Μπεϊζάνη! "Μα που σε ξέρω, που σε ξέρω..., ε λοιπόν αν δεν είχες το μουστάκι θά ήσουν ολόιδιος με... έναν μπάρμαν απ' το Μίτσιγκαν"!!!

Κι εγώ (είχα) το SOLO !!! Φοβερό παιχνίδι για μοναχοπαίδια... Και το ωραίο ήταν που στο πίσω μέρος της συσκευασίας είχε βαθμολογία με χαρακτηρισμό ανάλογα με τα πόσα πιόνια σου έμεναν. Ξεκινούσε με το 1= "μεγαλοφυία", 2="ιδιοφυία"... και έφτανε στο 9="ηλίθιος" !!! Επίσης θυμάμαι να χαζεύω...

Το παρών thread για μένα δεν είναι καθόλου ρετρό! "Παπί και ξερό ψωμί" στην κυριολεξία, αφού καθημερινά κάνω πάνω 30 χλμ. με ένα Honda Astrea Grand του '97 διπλοφάναρο, μπλε... Πόθος μεγάλος το στρογγυλοφάναρο Honda αλλά ποτέ δεν μου πήρε ο γέρος μου. Στα 22 μου όμως επιτέλους μου πήρε...

Χα χα χα! Ομοιοπαθής και 'γω σύντροφεεε !!!! :D