freaktmp
Expert
- Joined
- 20 Απρ 2009
- Μηνύματα
- 10.260
- Αντιδράσεις
- 11.881
Η "χρονιά του Linux" είναι ένα διαχρονικό αστείο της κοινότητας της πληροφορικής. Κάθε τόσο κάποια προσωπικότητα του χώρου θα διακηρύξει ότι η δεδομένη χρονιά είναι η χρονιά που το Linux κατακτά έναν σημαντικό στόχο που θα το φέρει πιο κοντά στην καθολική αποδοχή. Βεβαίως τόσες δεκαετίες μετά, στο desktop ακόμα με βία πέρασε το 4% παγκοσμίως.
Και αυτό είναι παρόλες τις προσπάθειες της Microsoft να μας κάνουν να μισήσουμε τα Windows. Τα Windows 10 αρχικά ήταν μια σειρά από σοβαρά προβλήματα, αν και τελικά σταθεροποιήθηκαν σε κάτι που (με κάποιες επεμβάσεις από τον χρήστη) είναι πολύ σταθερό και χρήσιμο. Τα Windows 11 δυστυχώς για την ώρα δεν φαίνεται να ακολουθούν αυτή την τροχιά, αφού τα προβλήματα έρχονται συχνά-πυκνά (βασικά κάθε Windows update φέρνει νέες συμφορές). Επιπλέον στο GUI, τα πράγματα παραμένουν με ένα πόδι στο παρελθόν και ένα στο μέλλον, με διαρκείς αλλαγές που κάνουν αδύνατο να αποκτήσει κανείς ευχέρεια στη χρήση του λειτουργικού συστήματος.
Προσωπικά παρέμεινα στα Windows 10 γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να βάλω το έκτρωμα το 11 στον υπολογιστή μου. Έχω ενεργοποιήσει το ESU και ελπίζω κάποια στιγμή να υπάρξει φως στο τούνελ (Windows 12 κανείς; ). Επειδή όμως συν Αθηνά και χείρα κίνει, άρχισα να κάνω κάποιες αρχικές σκέψεις για το πώς θα μπορούσα να μεταφερθώ στο Linux.
Με τη βοήθεια του ΓΤΠ
Παιδιά, σκυλιά, γατιά (Photoshop, Illustrator, Premiere Pro, After Effects, Autocad κλπ) δεν έχω, LibreOffice χρησιμοποιώ εδώ και πολλά χρόνια. Τα μόνα προγράμματα Windows που δεν μπορώ να αποχωριστώ είναι Total Commander, ACDSee Classic και Paintshop Pro 6 (το μόνο πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας που δεν είναι πέρα από την περιορισμένη νοημοσύνη μου). Είμαι σίγουρος ότι κάτι θα μπορέσω να κάνω για αυτά.
Αυτό με τρομάζει περισσότερο, είναι το προφίλ μου στο Firefox. Είναι μακράν το πιο customized πρόγραμμα στον υπολογιστή μου (εκτός ίσως από το ίδιο το λειτουργικό σύστημα) και δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο περίπτωση να προσπαθήσω να το αναπαράγω εκ του μηδενός. Έχω περίπου 50 ενεργά extensions και άλλα 10 που ενεργοποιώ μόνο όταν χρειάζομαι. Τα περισσότερα από αυτά τα extensions έχουν τις δικές τους ρυθμίσεις, scripts στο greasemonkey κλπ. Για να μην πούμε τις δεκάδες τροποποιήσεις στο about:config.
Είπα λοιπόν να στήσω ένα Linux και να κάνω μερικά πειραματάκια. Αποφάσισα να χρησιμοποιήσω το mini itx πειραματόζωο, γιατί το έχω και κάθεται. Ξεκίνησα με ένα Ubuntu 25.10, ό,τι πιο φρέσκο. Φυσικά αυτό δεν έφτανε να μπει σε γραφικό περιβάλλον σε κάτι τόσο παλιό όσο το Gigabyte E3800N. Με τα 1000 ζόρια το κατάφερα, αλλά αφού έστησα το λειτουργικό στο πρώτο update πεθαίνε. Οπότε και τα παράτησα.
Έβαλα το Ubuntu στο VMware στον κεντρικό υπολογιστή μου χωρίς κανένα πρόβλημα. Αφού εγκατέστησε και τα VMware tools και έκανε όλα τα upgrades, φρόντισα να έχω την ίδια (πιο πρόσφατη) έκδοση Firefox και στα Windows και στο Linux. Έτρεξα μια φορά το Firefox στο Linux για να δημιουργήσει το προφίλ. Αντέγραψα το φάκελο του προφίλ από τα Windows στο Linux. Εντελώς μπακαλίστικα διεγράφη ο φάκελος που είχε δημιουργήσει το Firefox στο Linux και μετονόμασα τον φάκελο του προφίλ με αυτό το όνομα.
Πήρα μια βαθιά ανάσα και έτρεξα το Firefox στο Linux. Το αποτέλεσμα ήταν πέρα από κάθε προσδοκία. Είχα επιτυχία πάνω από 99%. Πρακτικά τα πάντα δούλεψαν με την πρώτη και δεν υπήρχε σχεδόν καμία διαφορά μεταξύ των Windows και Linux! Τα μόνα πράγματα που ήθελαν κάποια δουλειά είναι το extension My Jdownloader (έκανα logout και login για να παίξει) και το open with (που χρησιμοποιεί εξωτερικά προγράμματα για να λειτουργήσει και πρέπει να ξαναρυθμιστεί εκ του μηδενός στο νέο λειτουργικό).
Αφού μου έφυγε ένα βάρος με τη γνώση ότι ανα πάσα στιγμή μπορώ να πάω σε ένα Linux χωρίς παρατράγουδα, είπα να επιστρέψω στο mini itx πειραματόζωο και να δω αν μπορέσω να βρω ένα πιο σταθερό Linux που να του ταιριάζει και να παίξω με διάφορα πράγματα, να δω αν είναι κάτι χρήσιμο. Επόμενος σταθμός ήταν το Xubuntu 24.04 LTS. Xubuntu χρησιμοποιώ εδώ και πολλά χρόνια στην downloadιέρα, αν και έπαψα προ πολλού να το αναβαθμίζω (γιατί δεν είχα διάθεση για το troubleshooting που συνόδευε κάθε αναβάθμιση). Δυστυχώς, αν και φόρτωσε με την πρώτη, το πρόγραμμα εγκατάστασης έσκαγε σε τυχαίες φάσεις πριν ολοκληρωθεί, οπότε το εγκατέλειψα και πήγα σε Linux Mint 21 XFCE. Γιατί; Γιατί όχι;
Αυτό φόρτωσε, εγκαταστάθηκε και τρέχει απροβλημάτιστα και πολύ πιο γρήγορα απ' οτιδήποτε άλλο. Ξεκίνησα να το κάνω λίγο πιο εύκολο στον χειρισμό, εγκαθιστώντας ssh και vnc server, για να μπορώ να το χειρίζομαι από τον κεντρικό υπολογιστή και να μην τρέχω πέρα-δώθε όλη την χώρα.
Ssh φυσικά με username/password γιατί βαριέμαι να ασχολούμαι με κρυπτογραφικά κλειδιά κλπ. Με τη βοήθεια του ΓΤΠ
Μετά VNC server για να μπαίνω από το κεντρικό μου pc με το tightvnc. Με αυτήν την εγκατάσταση συνδέεται στο υπάρχον desktop και δεν κάνει ξανά login όπως το remote desktop. Με τη βοήθεια του ΓΤΠ
Τέλος είπα να δω κάτι χρήσιμο. Το Pi-hole είναι ένα λογισμικό φιλτραρίσματος διαφημίσεων και κακόβουλων domain σε επίπεδο δικτύου. Εγκαθίσταται συνήθως σε ένα μικρό υπολογιστή (π.χ. Raspberry Pi) και λειτουργεί ως τοπικός DNS server, μπλοκάροντας διαφημίσεις, trackers και ανεπιθύμητο περιεχόμενο για όλες τις συσκευές που είναι συνδεδεμένες στο δίκτυο. Πριν ξεκινήσω την εγκατάσταση φρόντισα το μηχάνημα να έχει στατική IP στο δίκτυο, μέσα από το router.
Αφού ολοκληρωθεί η εγκατάσταση, αλλάζουμε το DNS server στο μηχάνημα που θέλουμε να προστατεύεται από το Pi-hole και βάζουμε τη στατική IP του υπολογιστή με το Linux. Μπορούμε να διαχειριστούμε το Pi-hole απομακρυσμένα μέσω web.
Το Pi-hole από μόνο του δεν αρκεί, αλλά είναι ένα καλό επιπλέον επίπεδο προστασίας από διαφημίσεις, tracking και κακόβουλα sites στο internet. Μαζί με ένα καλό adblocker στον browser μας, μας δίνει μια καλή εμπειρία websurfing.
Και αυτό είναι παρόλες τις προσπάθειες της Microsoft να μας κάνουν να μισήσουμε τα Windows. Τα Windows 10 αρχικά ήταν μια σειρά από σοβαρά προβλήματα, αν και τελικά σταθεροποιήθηκαν σε κάτι που (με κάποιες επεμβάσεις από τον χρήστη) είναι πολύ σταθερό και χρήσιμο. Τα Windows 11 δυστυχώς για την ώρα δεν φαίνεται να ακολουθούν αυτή την τροχιά, αφού τα προβλήματα έρχονται συχνά-πυκνά (βασικά κάθε Windows update φέρνει νέες συμφορές). Επιπλέον στο GUI, τα πράγματα παραμένουν με ένα πόδι στο παρελθόν και ένα στο μέλλον, με διαρκείς αλλαγές που κάνουν αδύνατο να αποκτήσει κανείς ευχέρεια στη χρήση του λειτουργικού συστήματος.
Προσωπικά παρέμεινα στα Windows 10 γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να βάλω το έκτρωμα το 11 στον υπολογιστή μου. Έχω ενεργοποιήσει το ESU και ελπίζω κάποια στιγμή να υπάρξει φως στο τούνελ (Windows 12 κανείς; ). Επειδή όμως συν Αθηνά και χείρα κίνει, άρχισα να κάνω κάποιες αρχικές σκέψεις για το πώς θα μπορούσα να μεταφερθώ στο Linux.
Με τη βοήθεια του ΓΤΠ
Παιδιά, σκυλιά, γατιά (Photoshop, Illustrator, Premiere Pro, After Effects, Autocad κλπ) δεν έχω, LibreOffice χρησιμοποιώ εδώ και πολλά χρόνια. Τα μόνα προγράμματα Windows που δεν μπορώ να αποχωριστώ είναι Total Commander, ACDSee Classic και Paintshop Pro 6 (το μόνο πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας που δεν είναι πέρα από την περιορισμένη νοημοσύνη μου). Είμαι σίγουρος ότι κάτι θα μπορέσω να κάνω για αυτά.
Αυτό με τρομάζει περισσότερο, είναι το προφίλ μου στο Firefox. Είναι μακράν το πιο customized πρόγραμμα στον υπολογιστή μου (εκτός ίσως από το ίδιο το λειτουργικό σύστημα) και δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο περίπτωση να προσπαθήσω να το αναπαράγω εκ του μηδενός. Έχω περίπου 50 ενεργά extensions και άλλα 10 που ενεργοποιώ μόνο όταν χρειάζομαι. Τα περισσότερα από αυτά τα extensions έχουν τις δικές τους ρυθμίσεις, scripts στο greasemonkey κλπ. Για να μην πούμε τις δεκάδες τροποποιήσεις στο about:config.
Είπα λοιπόν να στήσω ένα Linux και να κάνω μερικά πειραματάκια. Αποφάσισα να χρησιμοποιήσω το mini itx πειραματόζωο, γιατί το έχω και κάθεται. Ξεκίνησα με ένα Ubuntu 25.10, ό,τι πιο φρέσκο. Φυσικά αυτό δεν έφτανε να μπει σε γραφικό περιβάλλον σε κάτι τόσο παλιό όσο το Gigabyte E3800N. Με τα 1000 ζόρια το κατάφερα, αλλά αφού έστησα το λειτουργικό στο πρώτο update πεθαίνε. Οπότε και τα παράτησα.
Έβαλα το Ubuntu στο VMware στον κεντρικό υπολογιστή μου χωρίς κανένα πρόβλημα. Αφού εγκατέστησε και τα VMware tools και έκανε όλα τα upgrades, φρόντισα να έχω την ίδια (πιο πρόσφατη) έκδοση Firefox και στα Windows και στο Linux. Έτρεξα μια φορά το Firefox στο Linux για να δημιουργήσει το προφίλ. Αντέγραψα το φάκελο του προφίλ από τα Windows στο Linux. Εντελώς μπακαλίστικα διεγράφη ο φάκελος που είχε δημιουργήσει το Firefox στο Linux και μετονόμασα τον φάκελο του προφίλ με αυτό το όνομα.
Πήρα μια βαθιά ανάσα και έτρεξα το Firefox στο Linux. Το αποτέλεσμα ήταν πέρα από κάθε προσδοκία. Είχα επιτυχία πάνω από 99%. Πρακτικά τα πάντα δούλεψαν με την πρώτη και δεν υπήρχε σχεδόν καμία διαφορά μεταξύ των Windows και Linux! Τα μόνα πράγματα που ήθελαν κάποια δουλειά είναι το extension My Jdownloader (έκανα logout και login για να παίξει) και το open with (που χρησιμοποιεί εξωτερικά προγράμματα για να λειτουργήσει και πρέπει να ξαναρυθμιστεί εκ του μηδενός στο νέο λειτουργικό).
Αφού μου έφυγε ένα βάρος με τη γνώση ότι ανα πάσα στιγμή μπορώ να πάω σε ένα Linux χωρίς παρατράγουδα, είπα να επιστρέψω στο mini itx πειραματόζωο και να δω αν μπορέσω να βρω ένα πιο σταθερό Linux που να του ταιριάζει και να παίξω με διάφορα πράγματα, να δω αν είναι κάτι χρήσιμο. Επόμενος σταθμός ήταν το Xubuntu 24.04 LTS. Xubuntu χρησιμοποιώ εδώ και πολλά χρόνια στην downloadιέρα, αν και έπαψα προ πολλού να το αναβαθμίζω (γιατί δεν είχα διάθεση για το troubleshooting που συνόδευε κάθε αναβάθμιση). Δυστυχώς, αν και φόρτωσε με την πρώτη, το πρόγραμμα εγκατάστασης έσκαγε σε τυχαίες φάσεις πριν ολοκληρωθεί, οπότε το εγκατέλειψα και πήγα σε Linux Mint 21 XFCE. Γιατί; Γιατί όχι;
Αυτό φόρτωσε, εγκαταστάθηκε και τρέχει απροβλημάτιστα και πολύ πιο γρήγορα απ' οτιδήποτε άλλο. Ξεκίνησα να το κάνω λίγο πιο εύκολο στον χειρισμό, εγκαθιστώντας ssh και vnc server, για να μπορώ να το χειρίζομαι από τον κεντρικό υπολογιστή και να μην τρέχω πέρα-δώθε όλη την χώρα.
Ssh φυσικά με username/password γιατί βαριέμαι να ασχολούμαι με κρυπτογραφικά κλειδιά κλπ. Με τη βοήθεια του ΓΤΠ
Κώδικας:
On Linux Mint 21 XFCE install OpenSSH server:
sudo apt update
sudo apt install openssh-server
Enable and start service:
sudo systemctl enable ssh
sudo systemctl start ssh
Ensure password authentication is enabled:
sudo nano /etc/ssh/sshd_config
Set or ensure:
PasswordAuthentication yes
PermitRootLogin no
Restart SSH:
sudo systemctl restart ssh
If firewall enabled:
sudo ufw allow sshΜετά VNC server για να μπαίνω από το κεντρικό μου pc με το tightvnc. Με αυτήν την εγκατάσταση συνδέεται στο υπάρχον desktop και δεν κάνει ξανά login όπως το remote desktop. Με τη βοήθεια του ΓΤΠ
Κώδικας:
On Linux Mint 21 XFCE install x11vnc:
sudo apt update
sudo apt install x11vnc
Create password:
x11vnc -storepasswd
Test run:
x11vnc -usepw -display :0
Create service:
sudo nano /etc/systemd/system/x11vnc.service
Paste:
[Unit]
Description=x11vnc
After=display-manager.service
[Service]
Type=simple
User=YOUR_USERNAME
ExecStart=/usr/bin/x11vnc -auth guess -forever -loop -noxdamage -repeat -rfbauth /home/YOUR_USERNAME/.vnc/passwd -rfbport 5900 -shared
[Install]
WantedBy=multi-user.target
Enable service:
sudo systemctl daemon-reload
sudo systemctl enable x11vnc
sudo systemctl start x11vnc
If firewall enabled:
sudo ufw allow 5900/tcpΤέλος είπα να δω κάτι χρήσιμο. Το Pi-hole είναι ένα λογισμικό φιλτραρίσματος διαφημίσεων και κακόβουλων domain σε επίπεδο δικτύου. Εγκαθίσταται συνήθως σε ένα μικρό υπολογιστή (π.χ. Raspberry Pi) και λειτουργεί ως τοπικός DNS server, μπλοκάροντας διαφημίσεις, trackers και ανεπιθύμητο περιεχόμενο για όλες τις συσκευές που είναι συνδεδεμένες στο δίκτυο. Πριν ξεκινήσω την εγκατάσταση φρόντισα το μηχάνημα να έχει στατική IP στο δίκτυο, μέσα από το router.
Κώδικας:
On Linux Mint 21 XFCE install Pi-hole:
sudo apt update
sudo apt install curl
Run installer:
curl -sSL [https://install.pi-hole.net](https://install.pi-hole.net) | sudo bash
Wizard selections:
Select network interface (e.g. eth0 or wlan0)
Confirm static IP (set one first if not static)
Choose upstream DNS provider (e.g. Cloudflare or Google)
Blocklists: keep default
Privacy mode: default OK
Install web admin interface: Yes
Install lighttpd: Yes
Note the admin password shown at end
If firewall enabled:
sudo ufw allow 53/tcp
sudo ufw allow 53/udp
sudo ufw allow 80/tcp
Check status:
pihole statusΑφού ολοκληρωθεί η εγκατάσταση, αλλάζουμε το DNS server στο μηχάνημα που θέλουμε να προστατεύεται από το Pi-hole και βάζουμε τη στατική IP του υπολογιστή με το Linux. Μπορούμε να διαχειριστούμε το Pi-hole απομακρυσμένα μέσω web.
Το Pi-hole από μόνο του δεν αρκεί, αλλά είναι ένα καλό επιπλέον επίπεδο προστασίας από διαφημίσεις, tracking και κακόβουλα sites στο internet. Μαζί με ένα καλό adblocker στον browser μας, μας δίνει μια καλή εμπειρία websurfing.
Τελευταία επεξεργασία:
