Rygar
Apple Lover
- Joined
- 14 Ιουλ 2006
- Μηνύματα
- 8.582
- Αντιδράσεις
- 4.556
Η χρηση της λέξης fun είναι παίγνιο. Αφορά το "κάνω χαβαλέ με επεξεργαστές" και όχι τον ανεμιστήρα του επεξεργαστή (cpu fan).
Εδώ και πολλά χρόνια λοιπόν, κάθε φορά που έπεφτε στα χέρια μου κανένας επεξεργαστής γενιάς 80/90, τον κρατούσα. Κυρίως από το χώρο εργασίας μου ο οποίος ηταν καποτε "χρυσωρυχείο" του retro computing αλλα δυστυχώς εγώ μπήκα στην πιάτσα των ρετρό (στη μούρλα, θα ηταν το πιο σωστό να πω
) αρκετά χρόνια μετά την πρόσληψή μου, οπότε δεν είχα εικόνα όσων είχαν ανακυκλωθεί στις αρχές του 2000. Δεν έχουν πέσει πολλοί επεξεργαστές στα χέρια μου, όμως κράτησα ό,τι θεώρησα αξιόλογο. Τα τελευταία χρόνια έχουμε αναβαθμίσει βιομηχανικά συστήματα που τα στήριζαν τεραστια rack με κάρτες cpu. Μιλάμε για Motorola, Zilog ή Intel i960. Κράτησα καποιους, καποιους άλλους δυστυχώς δεν τους πρόλαβα.Πιο κάτω παρουσιάζω τί έχω μαζέψει. Καποιες CPU, οι MMX για παράδειγμα, λειτουργούσαν σε απλά workstation PC. Για να το κάνω λίγο πιο ενδιαφέρον, παρουσιάζω και τί έφτιαξα για να τους αποθηκεύσω με ασφάλεια. Ως γνωστόν (σε μας τα γερόντια), οι επεξεργαστές μεχρι και τα πρώτα 2-3 χρόνια του 2000 είχαν ακίδες. Καποιες τελευταίες γενιές Pentium 4 σταδιακά απέκτησαν επαφές και από τότε όλοι έτσι κυκλοφορούν και φυσικά αυτό είναι και το τεχνικά σωστό. Ομως μεχρι τότε, αν σου έπεφτε επεξεργαστής στο πάτωμα με τα pins προς τα κάτω, έχετε γεια βρυσούλες, ειδικά στους τελευταίους P4 όπου τα pins ηταν ιδιαίτερα πυκνά και πιο επιρρεπή στο να λυγίσουν. Οι πιο παλιοί intel/amd/motorola που ηταν και κεραμικοί είχαν πιο χοντρά και πιο γερά Pins που τα ίσιωνες πιο εύκολα. Επειδή έχω άσχημες αναμνήσεις από την προηγούμενη εταιρία που εργαζόμουν (καποια φορά μού έπεσε CPU μπροστά σε πελάτη ο οποίος μού είπε "δεν πιστεύω αυτό να το τοποθετήσεις στο μηχάνημα μου!", κάτι που ηταν ένα τεράστιο μαθημα για εμένα, και στο θρεντ που χαρίζω δίσκους δεν έγραψα τυχαία για χειρουργική ακρίβεια), αποφάσισα να φτιάξω κουτιά για όλους. Είχα φαει τον τόπο να βρω έτοιμες θήκες να τυπώσω, όμως καμία δε με ικανοποιούσε. Καποια δείγματα μού άρεσαν και ήθελα μια μικρή πινελιά για να τους φέρω στα μέτρα μου όμως ο ανθρωπος που τους μοίραζε σε καποια από τις cloud εφαρμογές που κυκλοφορούν (thingiverse, printables Κλπ) δεν έδινε τα sources. Οπότε λοιπόν τα σχεδίασα από το 0 μεσω του tinkercad που είναι εύκολο, όμως δε σου παρέχει βοηθήματα που σου παράσχουν πιο σοβαρά desktop εργαλεία που τα πληρώνεις (τα free σόρι αλλα δεν είναι ακριβώς εύκολα, έχουν μεγαλο learning curve).
Πριν συνεχίσω, ζητώ συγνώμη για την όχι πολύ καλή ποιότητα του φωτισμού αλλά και την επιφάνεια του γραφείου που δείχνει βρώμικο αλλα δεν είναι. Απλώς είναι μάχιμο, μετά από 15 χρόνια χρήσης (δεν είναι μελαμίνη αλλα συμπαγές ξύλο, η πανω επιφάνεια ζυγίζει περίπου 30 κιλά).
Ξεκίνησα λοιπόν με αυτή τη βάση:
Από το τετράγωνο κενό, πρώτον θα φαίνεται το κάτω μερος του επεξεργαστή για να δεις το μοντέλο (κάποιες CPU το ανέφεραν ολογραφως από κατω, ενώ από πανω ειχαν μονο ενα qr-code) και δεύτερον για να μπορείς να σπρώξεις λίγο με το δάχτυλο τη CPU να βγει κι αυτό κάποιες φορές μονο.
Και αυτό το καπάκι:
Το οποίο θηλυκώνει όπως πιο κάτω:
Για να καταφέρω να το κάνω να θηλυκώνει ακριβώς, ξόδεψα αρκετό μελάνι....σόρι εννοώ filament.
Αυτό όμως δεν αρκεί. Δε μπορώ να βαλω τη CPU έτσι στεγνά, δε θελω τα pins να ακουμπάνε στον πατο της βασης, αλλιώς έχω κάνει σχεδόν μια τρύπα στο νερό.
Οπότε έφτιαξα μια βάση στην οποία ο επεξεργαστής πατάει με τις άκρες του. Πιο κατω βλέπετε βασεις με ενα Χ(men) να συνδέει τις τεσσερις γωνίες αλλα μετά από σκέψη και δοκιμές αποφάσισα ότι δε χρειάζονται τελικά και επιπλέον θα έκανα οικονομία σε filament και χρόνο εκτύπωσης. Οπότε προέκυψε η βαση πανω αριστερά, χωρίς το Χ.
Οι επεξεργαστές εφαρμόζουν 100% στις βασεις αυτές. Τα pins τους είναι 1-2 χιλιοστά πιο μέσα από το κεραμικό υλικό και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην "παίζουν" αριστερά δεξιά. Οπως βλέπετε, ο πανω αριστερά που είναι ενας P4 Willamette του 2000 είναι μεγαλύτερος από τον PIII ο οποίος είναι μεγαλύτερος από τον 486 ο οποίος έν τέλει είναι και αρκετά μικρότερος από τον P4.
Εφτιαξα λοιπόν ενα πλαίσιο που ταιριάζει στις εσωτερικές διαστάσεις της βάσης και μεσα στο πλαίσιο αυτό τοποθέτησα ενα αλλο πλαίσιο χαμηλότερου ύψους και στις ακριβείς εξωτερικές διαστάσεις του εκάστοτε επεξεργαστή μείον 2 χιλιοστά, ώστε στο πλαίσιο αυτό ο επεξεργαστής να "πατάει" και τα pins του να θηλυκώνουν ακριβώς στις τέσσερις πλευρές.
Με την πιο πάνω τεχνική, το μόνο που χρειάζεται για να τοποθετώ μεσα στα κουτιά αυτά νέους επεξεργαστές μεγέθους <=P4 Willamette, είναι απλά να τροποποιώ το μέγεθος του εσωτερικού πλαισίου παίρνοντας μετρα με ενα μικρόμετρο. Σχεδόν όλοι οι AMD K5/Intel/Celeron/P3 που έχω ταιριάζουν στην ίδια βάση. Εκεί που αλλάζει φυσικά είναι στους 486 που είναι μικρότεροι, όμως καποιοι είναι ίδιοι με καποιους 386.
Πιο κάτω ξεκινώ να βαζω τους επεξεργαστές που έχω ως τώρα. Αυτό που βλέπετε είναι το τελικό αποτέλεσμα
Οι βάσεις είναι για τέσσερις επεξεργαστές. Αλλα όπως είπα, είναι modular. Μπορώ με ενα copy/paste να φτιάξω διπλές, 6-πλές ή 8-πλές βάσεις και το μόνο που με περιορίζει είναι το print bed του εκτυπωτή μου (27cm x 27cm).
Πιο κάτω βλέπετε 386 και 486 για μικρότερα sockets, η βάση ίδια, το εσωτερικό πλαίσιο είναι λίγο μικρότερο.
Pentium πρώτης γενιάς. Ο πρώτος πανω αριστερά είναι στα 75Mhz. Είναι το αμέσως επόμενο μοντέλο από τους πρώτους των 60-66Mhz που δεν είχα την τύχη ως τώρα να δω ζωντανά. Στην προηγούμενη εταιρία που εργαζόμουν πριν 30 χρόνια είχαμε ξεκινήσει με P75, άρα για μένα αυτή η CPU φέρει αναμνήσεις.
Πιο κατω εχουμε Pentium MMX με αρκετά Mhz πλέον και δύο Celeron τελους των 90'ς.
Και τέλος εδώ φαίνεται η τελική βιτρίνα. Συνεχίζω με το επόμενο ποστ.
Εδώ και πολλά χρόνια λοιπόν, κάθε φορά που έπεφτε στα χέρια μου κανένας επεξεργαστής γενιάς 80/90, τον κρατούσα. Κυρίως από το χώρο εργασίας μου ο οποίος ηταν καποτε "χρυσωρυχείο" του retro computing αλλα δυστυχώς εγώ μπήκα στην πιάτσα των ρετρό (στη μούρλα, θα ηταν το πιο σωστό να πω
) αρκετά χρόνια μετά την πρόσληψή μου, οπότε δεν είχα εικόνα όσων είχαν ανακυκλωθεί στις αρχές του 2000. Δεν έχουν πέσει πολλοί επεξεργαστές στα χέρια μου, όμως κράτησα ό,τι θεώρησα αξιόλογο. Τα τελευταία χρόνια έχουμε αναβαθμίσει βιομηχανικά συστήματα που τα στήριζαν τεραστια rack με κάρτες cpu. Μιλάμε για Motorola, Zilog ή Intel i960. Κράτησα καποιους, καποιους άλλους δυστυχώς δεν τους πρόλαβα.Πιο κάτω παρουσιάζω τί έχω μαζέψει. Καποιες CPU, οι MMX για παράδειγμα, λειτουργούσαν σε απλά workstation PC. Για να το κάνω λίγο πιο ενδιαφέρον, παρουσιάζω και τί έφτιαξα για να τους αποθηκεύσω με ασφάλεια. Ως γνωστόν (σε μας τα γερόντια), οι επεξεργαστές μεχρι και τα πρώτα 2-3 χρόνια του 2000 είχαν ακίδες. Καποιες τελευταίες γενιές Pentium 4 σταδιακά απέκτησαν επαφές και από τότε όλοι έτσι κυκλοφορούν και φυσικά αυτό είναι και το τεχνικά σωστό. Ομως μεχρι τότε, αν σου έπεφτε επεξεργαστής στο πάτωμα με τα pins προς τα κάτω, έχετε γεια βρυσούλες, ειδικά στους τελευταίους P4 όπου τα pins ηταν ιδιαίτερα πυκνά και πιο επιρρεπή στο να λυγίσουν. Οι πιο παλιοί intel/amd/motorola που ηταν και κεραμικοί είχαν πιο χοντρά και πιο γερά Pins που τα ίσιωνες πιο εύκολα. Επειδή έχω άσχημες αναμνήσεις από την προηγούμενη εταιρία που εργαζόμουν (καποια φορά μού έπεσε CPU μπροστά σε πελάτη ο οποίος μού είπε "δεν πιστεύω αυτό να το τοποθετήσεις στο μηχάνημα μου!", κάτι που ηταν ένα τεράστιο μαθημα για εμένα, και στο θρεντ που χαρίζω δίσκους δεν έγραψα τυχαία για χειρουργική ακρίβεια), αποφάσισα να φτιάξω κουτιά για όλους. Είχα φαει τον τόπο να βρω έτοιμες θήκες να τυπώσω, όμως καμία δε με ικανοποιούσε. Καποια δείγματα μού άρεσαν και ήθελα μια μικρή πινελιά για να τους φέρω στα μέτρα μου όμως ο ανθρωπος που τους μοίραζε σε καποια από τις cloud εφαρμογές που κυκλοφορούν (thingiverse, printables Κλπ) δεν έδινε τα sources. Οπότε λοιπόν τα σχεδίασα από το 0 μεσω του tinkercad που είναι εύκολο, όμως δε σου παρέχει βοηθήματα που σου παράσχουν πιο σοβαρά desktop εργαλεία που τα πληρώνεις (τα free σόρι αλλα δεν είναι ακριβώς εύκολα, έχουν μεγαλο learning curve).Πριν συνεχίσω, ζητώ συγνώμη για την όχι πολύ καλή ποιότητα του φωτισμού αλλά και την επιφάνεια του γραφείου που δείχνει βρώμικο αλλα δεν είναι. Απλώς είναι μάχιμο, μετά από 15 χρόνια χρήσης (δεν είναι μελαμίνη αλλα συμπαγές ξύλο, η πανω επιφάνεια ζυγίζει περίπου 30 κιλά).
Ξεκίνησα λοιπόν με αυτή τη βάση:
Από το τετράγωνο κενό, πρώτον θα φαίνεται το κάτω μερος του επεξεργαστή για να δεις το μοντέλο (κάποιες CPU το ανέφεραν ολογραφως από κατω, ενώ από πανω ειχαν μονο ενα qr-code) και δεύτερον για να μπορείς να σπρώξεις λίγο με το δάχτυλο τη CPU να βγει κι αυτό κάποιες φορές μονο.
Και αυτό το καπάκι:
Το οποίο θηλυκώνει όπως πιο κάτω:
Για να καταφέρω να το κάνω να θηλυκώνει ακριβώς, ξόδεψα αρκετό μελάνι....σόρι εννοώ filament.
Αυτό όμως δεν αρκεί. Δε μπορώ να βαλω τη CPU έτσι στεγνά, δε θελω τα pins να ακουμπάνε στον πατο της βασης, αλλιώς έχω κάνει σχεδόν μια τρύπα στο νερό.
Οπότε έφτιαξα μια βάση στην οποία ο επεξεργαστής πατάει με τις άκρες του. Πιο κατω βλέπετε βασεις με ενα Χ(men) να συνδέει τις τεσσερις γωνίες αλλα μετά από σκέψη και δοκιμές αποφάσισα ότι δε χρειάζονται τελικά και επιπλέον θα έκανα οικονομία σε filament και χρόνο εκτύπωσης. Οπότε προέκυψε η βαση πανω αριστερά, χωρίς το Χ.
Οι επεξεργαστές εφαρμόζουν 100% στις βασεις αυτές. Τα pins τους είναι 1-2 χιλιοστά πιο μέσα από το κεραμικό υλικό και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην "παίζουν" αριστερά δεξιά. Οπως βλέπετε, ο πανω αριστερά που είναι ενας P4 Willamette του 2000 είναι μεγαλύτερος από τον PIII ο οποίος είναι μεγαλύτερος από τον 486 ο οποίος έν τέλει είναι και αρκετά μικρότερος από τον P4.
Εφτιαξα λοιπόν ενα πλαίσιο που ταιριάζει στις εσωτερικές διαστάσεις της βάσης και μεσα στο πλαίσιο αυτό τοποθέτησα ενα αλλο πλαίσιο χαμηλότερου ύψους και στις ακριβείς εξωτερικές διαστάσεις του εκάστοτε επεξεργαστή μείον 2 χιλιοστά, ώστε στο πλαίσιο αυτό ο επεξεργαστής να "πατάει" και τα pins του να θηλυκώνουν ακριβώς στις τέσσερις πλευρές.
Με την πιο πάνω τεχνική, το μόνο που χρειάζεται για να τοποθετώ μεσα στα κουτιά αυτά νέους επεξεργαστές μεγέθους <=P4 Willamette, είναι απλά να τροποποιώ το μέγεθος του εσωτερικού πλαισίου παίρνοντας μετρα με ενα μικρόμετρο. Σχεδόν όλοι οι AMD K5/Intel/Celeron/P3 που έχω ταιριάζουν στην ίδια βάση. Εκεί που αλλάζει φυσικά είναι στους 486 που είναι μικρότεροι, όμως καποιοι είναι ίδιοι με καποιους 386.
Πιο κάτω ξεκινώ να βαζω τους επεξεργαστές που έχω ως τώρα. Αυτό που βλέπετε είναι το τελικό αποτέλεσμα
Οι βάσεις είναι για τέσσερις επεξεργαστές. Αλλα όπως είπα, είναι modular. Μπορώ με ενα copy/paste να φτιάξω διπλές, 6-πλές ή 8-πλές βάσεις και το μόνο που με περιορίζει είναι το print bed του εκτυπωτή μου (27cm x 27cm).
Πιο κάτω βλέπετε 386 και 486 για μικρότερα sockets, η βάση ίδια, το εσωτερικό πλαίσιο είναι λίγο μικρότερο.
Pentium πρώτης γενιάς. Ο πρώτος πανω αριστερά είναι στα 75Mhz. Είναι το αμέσως επόμενο μοντέλο από τους πρώτους των 60-66Mhz που δεν είχα την τύχη ως τώρα να δω ζωντανά. Στην προηγούμενη εταιρία που εργαζόμουν πριν 30 χρόνια είχαμε ξεκινήσει με P75, άρα για μένα αυτή η CPU φέρει αναμνήσεις.
Πιο κατω εχουμε Pentium MMX με αρκετά Mhz πλέον και δύο Celeron τελους των 90'ς.
Και τέλος εδώ φαίνεται η τελική βιτρίνα. Συνεχίζω με το επόμενο ποστ.
Τελευταία επεξεργασία:
