The Wanderers (1979)

iggylebowski

RetroAdept
Joined
10 Mαϊ 2012
Μηνύματα
868
Αντιδράσεις
53
The Wanderers (1979, Philip Kaufman)

http://www.imdb.com/title/tt0080117/

Μια από τις πιο ιδαίτερες νεανικές ταινίες που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Richard Price, σκηνοθετημένη από τον Philip Kaufman (The Right Stuff, The Unbearable Lightness of Being). Το story της ταινίας επικεντρώνεται γύρω από τους Wanderers, μια νεανική συμμορία του Bronx, στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '60, και στις ερωτικές περιπέτειες και στην αντιπαλότητά τους με άλλες συμμορίες. Η ταινία είναι παράλληλα μια ιστορία ενηλικίωσης, το πέρασμα από την εφηβεία στην υπευθυνότητα, και ένας φόρος τιμής σε μια εποχή που φτάνει στο τέλος της, την εποχή της αθωότητας και της ανεμελιάς των πρώτων χρόνων της δεκαετίας του '60. Σκηνοθετημένο με κέφι από τον Kaufman, συνδυάζοντας τη γλυκιά μελαγχολία με μια νατουραλιστική αισθητική, η ταινία ασχολείται με θέματα όπως η φιλία, η αφοσίωση, η σεξουαλικότητα, οι φυλετικές διακρίσεις, το εφηβικό άγχος και η νεανική επαναστατικότητα με μια όμορφη χιουμοριστική διάθεση. Το Wanderers έχει υπέροχο rock 'n' roll soundtrack, αυθεντικό 60's feeling, μια απολογητική ματιά στην εφηβική επιθετικότητα, αναφορές στην πολιτισμική διαφοροποίηση και μια πανέμορφη νοσταλγική διάθεση. Ακόμη και όταν όλες οι αντίπαλες συμμορίες συγκεντρώνονται για να επιδωθούν σε ένα ξέσπασα οργής και εφηβικής τεστοστερόνης, αναγκάζονται τελικά να ενωθούν απέναντι στην κοινή απειλή των Ducky Βοys, μια περίεργη σαδιστική συμμορία, που με ένα σουρεαλιστικό τρόπο, εμφανίζονται πάντα από το πουθενά και εξαφανίζονται με τον ίδιο τρόπο, κι αντιπροσωπεύουν τα προβλήματα και τις απογοητεύσεις της εποχής που πρόκειται να ακολουθήσει. Αυτή η πολυπολιτισμική ένωση θα είναι το τελευταίο ξέσπασμα της παιδκότητας που όπως φαίνεται θα την ακολουθήσει η κοινωνική συμβατικότητα, η στρατιωτική θητεία, o πόλεμος και μια αδιέξοδη μορφή ενός συμβατικού γάμου ή μιας αδιάφορης εργασίας. Ο Kaufman αποδομεί την φυσική επιθετικότητα και την αναίτια οργή των εφηβικών συμμοριών που τελικά θα οδηγηθούν από την μαχητική εξέγερση στον συμβιβασμό, με τα μέλη τους παγιδευμένα σε ένα πιστό κοινωνικό αντίγραφο του παρελθόντος. Οι χαρακτήρες της ταινίας είναι συμπαθητικοί, τα συναισθήματα παίζουν ανάμεσα στη συγκίνηση, τη νοσταλγία, τη χαρά και τη θλίψη, πλάνα συνδυάζονται με γνωστά rock 'n' roll τραγούδια όπως το Wipe Out των Surfaris και το Do You Love Me των Shireless και οι εικόνες μυρίζουν 60's γεμάτες από πάρτι, ερωτικά σκιρτήματα και ανεμελιά . Όταν όμως τα εφηβικά πρόσωπα παρακολουθούν στην τηλεόραση την είδηση της δολοφονίας του Κένεντι, ξέρεις ότι κάτι έχει αλλάξει.

Trailer: [edit] O λογαριασμός YouTube με τον οποίον σχετίζεται έχει τερματιστεί εξαιτίας πολλαπλών ειδοποιήσεων από τρίτους για παραβιάσεις πνευματικών δικαιωμάτων [edit]
 
Τελευταία επεξεργασία από έναν συντονιστή:

spyrosd

RetroActive
Joined
29 Mαϊ 2011
Μηνύματα
276
Αντιδράσεις
44
Όντως ήταν πολύ ωραία ταινία, αν και πιστεύω ότι σε αυτό το nostalgia των 60ς που έπεσε στα 70ς , τα σκίπτρα κατέχει το Αριστούργημα American graffiti. Και σε προσωπικό επίπεδο το παραγνωρισμένο Big Wednesday .Αλήθεια μήπως θυμάσαι,ποια σαιζόν προβλήθηκε το Wanderers στην Ελλάδα ;
 

iggylebowski

RetroAdept
Joined
10 Mαϊ 2012
Μηνύματα
868
Αντιδράσεις
53
Το American Graffiti είναι πραγματικά αριστούργημα, όχι μόνο του συγκεκριμένου είδους, αλλά γενικά σαν ταινία. Μου αρέσει και το Big Wednesday, αλλά προτιμώ το Wanderers. Mάλλον γιατί προτιμώ σαν φόντο τη Νέα Υόρκη από την Καλιφόρνια. Αλλά αυτό είναι προσωπική εμμονή. Δεν ξέρω πότε προβλήθηκε στην Ελλάδα. Η ταινία κυκλοφόρησε το 1979 και ήμουνα μικρός εκείνη την εποχή, αλλά λογικά θα έκανε 3-4 χρόνια να προβληθεί στην Ελλάδα. Νομίζω εκείνη την εποχή αργούσαν λίγο οι ταινίες. Αν θυμάμαι καλά για παράδειγμα, από εφημεριδές που έγραφαν ποιες ταινίες έπαιζαν οι κινηματογράφοι, θυμάμαι το Deer Hunter να παίζεται σε σινεμά τα πρώτα χρόνια του '80.
 

filmmusic

RetroMaNiaC
Joined
20 Ιον 2010
Μηνύματα
628
Αντιδράσεις
51
Εμένα γιατί μου φάνηκε το American Graffity μια χαζομάρα, δε μπορώ να καταλάβω.

Ίσως επειδή δε μου αρέσει η συγκεκριμένη εποχή, τι να πω...
 
Μπλουζα