Και εμάς η πρώτη μας έγχρωμη ήταν ΙΤΤ Schaub Lorenz και μας ήρθε με βοήθεια συγγενών γκασταρμπάιντερ που ζούσαν στη Γερμανία. Την αγοράσαμε το 1982. Το είχαν υποθέσω "μεθοδεύσει" ο πατέρας μου και ο θείος μου για να δούνε έγχρωμο το Μουντιάλ της Ισπανίας εκείνο το καλοκαίρι (και πράγματι...
Η λατρεμένη Μαρία Αλιφερη θα αντικαταστήσει τη Λουκία Πιστιολα στην παράσταση Blue Train η οποία παίζεται τα δευτεροτριτα στο θέατρο Άλμα. Είναι μια ωραία queer παράσταση το σενάριο της οποίας έγραψε ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος. Την είδα το Νοέμβριο που μας πέρασε...
1. Τα Ματαλα εκείνης της εποχής δεν τα γνώρισα (όπως και οι περισσότεροι εδώ υποψιάζομαι), είμαι αρκετά νεώτερος :p
2. Αν κρίνω από τα ρούχα και τα κουρέματα (από το λίγο που είδα πέρσι) οι ηθοποιοί δείχνουν περισσότερο σαν hipsters του σήμερα που είναι διακοπές στην Ανάφη. Παραείναι clean cut...
Υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να περάσω και εγώ για λίγο, γιατί μάλλον αναβλήθηκε μια υποχρέωση που είχα για την Κυριακή. Θα σας πω όμως με βεβαιότητα αύριο... ;)
Τον Αλέκο Δραγωνα τον θυμάμαι να λέει ειδήσεις στο κρατικό ραδιόφωνο ήδη στη δεκαετία του 80. Επίσης ήδη από τότε έκανε και σπικαζ. Νομίζω επίσης πως θυμάμαι τη φωνή του στα και "Απιστευτα και όμως αληθινά". Πλάκα πλάκα πρεπει να είναι εν ενεργεια σχεδόν 50 χρόνια
Θα συμφωνήσω απόλυτα για τον Bowie. Όμως επειδή είναι ένας καλλιτέχνης που τη χαρισματικότητά του την ανακάλυψα μεγαλύτερος και δεν αποτελεί τόσο έντονο ηχητικό κομμάτι των παιδικών μου 80ς χρόνων, θα ρίξω το ψηφαλάκι μου στην Annie Lennox! Λάτρευα τους Eurythmics!
Με πέρασες, έχω δει 22/28. Το Sixteen Candles το έχω δει και τη θεωρώ πολύ όμορφη ταινία. Γενικά πολλές αγαπημένες μου ταινίες στη λίστα. Δεν έχω δει ούτε κ εγώ τα 3 πρωτα που ανέφερες, καθώς επίσης και τα Poltergeist, scarface (Ο σημαδεμενος) κ Risky Business
Σωτήρης Μουστακας ως Αφροχαρις στην ταινία "Μήτσος ο ρεζιλης" (ή Γλυκοψευτης) του 1984. Πέφτω κάτω από τα γέλια κάθε φορά που τον βλέπω. Σουρεαλιστικη περσονα και διάλογοι. Νομίζω μάλιστα ότι ως ρόλος "έκλεινε λίγο το μάτι" και στην Τουτσι με το Ντάστιν Χόφμαν
Εντύπωση μου κάνει πως ενω τόσα κ τόσα της αμερικανικής κουζίνας μας έχουν έρθει, το eggnog προσωπικά δεν το έχω βρει πουθενά. Θα μπορούσαν π.χ μαγαζιά όπως τα Friday's να το είχαν τις γιορτές
B (δεν υπάρχει περίπτωση να μην τη δω μέσα στις γιορτές), 1 (λατρεύω καθετί lindt), J (ειμαι του κρασιού και ειδικά του gluhwein τις γιορτές, αν και για να πω την αμαρτία μου δεν έχω δοκιμάσει eggnog)
Βασίλη έστω και λίγο καθυστερημένα να είσαι πάντα γερός και δυνατός και να μας προσφέρεις έτσι απλόχερα αυτό το απίστευτο αρχείο σου. Είσαι ένας πραγματικός θησαυρός. Ήταν και για μένα μεγάλη χαρά που γνωριστήκαμε πριν μερικά χρόνια έστω και τηλεφωνικά με αφορμή τη eurovision κιόλας. Μακάρι...