Αποτελέσματα αναζήτησης

Tότε συνέχισε να ζεις μόνος και να τρως στον καναπέ (χωρίς σουπλά). :biglaugh:

Τότε τα παιχνίδια αλλά ακόμα και οι οικιακές συσκευές και άλλα, ήταν λίγα (και καλά) και συγκεκριμένα. Για αυτό λίγο - πολύ σε όποιο σπίτι και να πήγαινες συναντούσες τα ίδια αγαθά. Μία γρήγορη ματιά στο διαδίκτυο και θα διαπιστώσουμε ότι υπάρχει αδιανόητη πληθώρα από επιλογές σε κούκλες...

Λίγο ετεροχρονισμένα :fafoutis: αλλά.. ferrari dino! ♥

Το έκανες αγγλικό βλέπω, εγώ θυμάμαι αμφιταλαντευόμουν για ώρα αλλά τελικά κέρδισε η αναρχία και το έκανα πειρατικό :diablotin: . Επίσης έχεις το κίτρινο σεντούκι (εγώ έχω το καφέ) και βλέπω έχουμε χάσει και μία μπαλίτσα κανονιού. :fafoutis: Συγχαρητήρια για την κατάστασή του! υγ. Όταν...

Μάστορα δε μας τα 'πες αυτά. Με Παιανία (και Καρελλά) βάζεις γκολ από τα αποδυτήρια. ΔΕΝ έχουν απομείνει πλέον τέτοιες περιοχές στην Αττική (πλην Μάνδρα, Μέγαρα, κλπ. και Μεσογείων). Το μόνο κακό της Παιανίας (παραφράζοντας τον Ροίδη): έκαστος τόπος έχει την πληγή του, η Αγγλία την ομίχλην...

Ωραίο θρεντάκι, καλά που το ξεθάψατε και αυτό :fafoutis: Στο διαταύτα, τα πάντα όλα (ανάλογα και με τη διάθεση της στιγμής καθώς και για τι ηλικία μιλάμε)! Γενικά ήμουν της κατασκευής, πχ. να βγάζω τα μοτεράκια από τις ομιλούσες κούκλες el greco της αδερφής μου και να φτιάχνω εσωλέμβιες για...

Εμένα, αν ήταν στο χέρι μου, το πολύ να στόλιζα το πειρατικό της Playmobil. και άβαταρ δεν αλλάζω γιατί αφενός μου αρέσει και αφετέρου βαριέμαι :fafoutis: To τρώω όλο μόνος μου, κατέβα υπόγειο, ανέβασέ τα όλα επάνω, ετοίμασε το δέντρο, βάλε σωστά τα λαπμάκια (μετά από 3-4 φορές δοκιμών...

Το πόσες αναμνήσεις μου ξυπνάει αυτό το κουτί όταν το βλέπω.. :cry:

Σταχτοπούτα ! Εδώ και οι φιγούρες. :fafoutis:

Ξεκίνησα με DR DOS 6 κάπου αρχές 90ς, πήγα σε 3.1 Ελληνικά (με λαπτοπ Compaq 386 και έγχρωμη μικροσκοπική οθόνη με το ποντίκι στα δεξιά της) και μετά η γνωστή συνέχεια.

Μεγάλος έρωτας το Ε28! Αν δεν το εκτιμήσει ο υιός υπάρχουμε και εμείς εδώ  :fafoutis:   (είχαμε το 34άρι και ακόμα χτυπάω το κεφάλι μου που το έδωσα ένεκα γυναικείας γκρίνιας και ορθολογισμού). 

Ωωω, μαζί μιλήσαμε (birdent);;  Περιμένω με ανυπομονησία!

Παιδιά έχοντας ''αρρωστήσει'' να περιμένω τι, πώς και πού και ποιος και πότε κι όταν και γιατί  ♫ , πήρα τηλ. ο ίδιος στα γραφεία / αποθήκη (τα οποία ετοιμάζονται τώρα) και μίλησα με τον διευθυντή (ξέχασα το όνομα). Εξαιρετικός, μου εξήγησε εν τάχη τις δυσκολίες της παραγωγής εντός της Ελληνικής...

:eeek:  Τρίτη και 13 η τυχερή σου μέρα;; 

Είχαμε την ζωντανή ιστορία στο φόρουμ και εξηφανίσθη!

Εντάξει, προσωπικά αρρωσταίνω, διότι βλέπω κατά καιρούς κομμάτια (πχ στα παραπάνω ποστς, το κρις κραφτ και το τρενάκι με το άσπρο βαγόνι) τα οποία είχαν οριστικά διαγραφεί από τη μνήμη μου και τα βλέπω μπροστά μου μετά από 38 έτη! Αυτό που με τρελαίνει είναι πως δεν πρόκειται για κάτι τρανταχτό...

Τέλεια και τα δύο :eeek: ! Να τα βάλουμε με το δικό μου να κάτσουν παρέα, θα έχουν πολλά να πουν μετά από 35+ χρόνια :animlaugh:

Κάτι τέτοιο σκέφτηκα και εγώ. Λέω ο τύπος δεν ενδιαφέρεται να πουλήσει. Τα έχει εκεί και άμα πιάσει. Πάντως το μαγαζί ήταν ζωντανή ιστορία και σίγουρα έχει θησαυρούς μέσα!

Παιδιά πρέπει να το μοιραστώ εδώ γιατί εκεί έξω δεν θα με καταλάβει κανείς: Εχθές βράδυ βρέθηκα στην περιοχή του Ερυθρού Σταυρού για μια δουλειά. Όταν επέστρεψα στο παρκαρισμένο αμάξι, λέω κάτσε να βρω μαγαζάκι να πάρω τσιγάρα. Ακριβώς απέναντι από εκεί που πάρκαρα βλέπω μαγαζί ψιλικών -...