Παραξενιές που ειχαμε στο σχολείο

BETTY BOOP

Aliens Implanted me all Human History
Joined
25 Απρ 2010
Μηνύματα
7.807
Αντιδράσεις
1.685
Με αφορμη το θεμα ''Παραξενιές συμμαθητών στην ταξη'' (link: https://www.retromaniax.gr/vb/forum/...B5%CE%AF%CE%BF) στο παρόν θεμα θα αναφερθούμε σε δικές μας παραξενιές που είχαμε στο σχολείο.

Θυμαμαι στο Νηπιαγωγείο ειχαμε κρεμασταράκια για να βαζουμε τα μπουφαν και ραφακια για να ακουμπαμε τις τσαντες μας.

Σε καποια φαση δεν εβαζα τα πράγματά μου στις θεσεις αυτες αλλα στο διαλειμμα τα εδινα στη νηπιαγωγό να μου τα προσέχει (τωρα πώς αισθανόταν εκεινη...άλλο θεμα!). :wait2:

Στη Β' Ταξη το χειμωνα, παρα το οτι ειχαμε θερμανση στο σχολείο ολη μερα, εγω...φορουσα το μπουφαν στην τάξη (φανταστειτε χοντρο μπουφαν!)...με αποτελεσμα να εισπράττω τα περιεργα βλέμματα των αλλων παιδιων...

:points:
 
Τελευταία επεξεργασία από έναν συντονιστή:

PT8

RetroMaNiaC
Joined
6 Αύγ 2008
Μηνύματα
748
Αντιδράσεις
269
Μικρός ΔΕΝ είχα καμία παραξενιά ούτε στο σχολείο, ούτε στο σπίτι, ούτε πουθενά! Δεν με ενοχλούσε τίποτα, δεν ενοχλούσα κανέναν, έκανα υπομονή με τους πάντες και τα πάντα. (το μόνο κουσούρι που είχα ήταν η ανάγκη μου να χαζολογήσω στο σχόλασμα με τους φίλους μου, καθυστερώντας να επιστρέψω σπίτι).

Τα τελευταία 7-8 χρόνια έχω αρχίσει να παραξενεύω λίγο, σημάδι πως μεγαλώνω, (αλλά φταίει η ζωή που είναι μικρή) :confused:
 

Rakeesh

RetroDB Feeder
Joined
10 Δεκ 2007
Μηνύματα
4.330
Αντιδράσεις
828
Αντικειμενικά και διαχρονικά, η μεγαλύτερη παραξενιά είναι το να είσαι κλειστός ή αντικοινωνικός, το οποίο ήμουν εγώ. Στο δημοτικό είχα άτομα που κάναμε παρέα αλλά στο γυμνάσιο ήταν αλλιώς. Στα διαλείματα το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να βρω ενα γνωστό και να κάτσουμε να μιλάμε. Αν δεν τον έβρισκα ή αν ήταν απασχολημένος, καθόμουν μόνος μου, και απλα περιμενα να τελειωσει το διαλειμμα κανοντας χαζομαρες πχ ενοχλουσα τα άλλα παιδια :p ή καθομουν μεσα και μουτζουρωνα τον πινακα, επιανα κουβεντα με τους καθηγητες για υπαρξιακα θεματα που ηταν εκτος διδακτεας υλης :p

Στο λύκειο, έφευγα και πηγαινα στο κτήριο του γυνασίου για να βρω τους παλιους μου γνωστους, ή πήγαινα στη βιβλοθηκη του σχολειου.

Μια αλλη παραξενια μου ειναι οτι σιχαινομαι πολυ τα σάλια, σε σημειο να μου φέρνουν αναγουλα. Σιχαινομουν πολυ καποιους συμμαθητες μου που τους έτρεχαν τα σάλια ενω μιλουσαν ή ετρωγαν ή έφτυναν για πλακα κλπ :| /emoticons/mellow@2x.png 2x" width="20" height="20" /> Για αυτο ακριβως το λογο δε μοιραζομουν ποτε φαγητο ή μπουκαλι με αλλους. Το αναφερω σαν παραξενια γιατι μου φαινεται οτι αλλοι δεν ειχαν αναλογο κολλημα.
 
Τελευταία επεξεργασία από έναν συντονιστή:

blackcatgirl

RetroWannaBe
Joined
20 Απρ 2017
Μηνύματα
59
Αντιδράσεις
95
Εσύ, Βetty Βoop φορούσες το μπουφάν μέσα στη τάξη, εγώ πάλι...δε το φορούσα ούτε έξω στο προαύλιο, ακόμα και όταν έκανε υπερβολικό κρύο!!!


Ο λόγος....; Εχμμμ...πίστευα ότι μου προσθέτει όγκο... Άκου να δεις τώρα ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗ παραξενιά - ψώνιο!


Βέβαια, δε ξέρω αν παίζει ρόλο (με τοοοόσα αντισώματα που ανάγκασα τον οργανισμό μου να δημιουργήσει) αλλά δεν αρρώσταινα ποτέ...ούτε τότε αλλά ούτε και τώρα.

 


Το ψώνιο μερικές φορές βγαίνει και σε καλό παιδιά!



Μη γιουχάρετε!!! :brick: :brick: :brick: :brick:
 

johnny19818

Retromaniax Thread Excavator!
Joined
18 Απρ 2010
Μηνύματα
7.507
Αντιδράσεις
976
Αυτή τη στιγμή δεν μου έρχεται κάτι σαν παραξενιά. Γενικά ήμουν ήσυχος χωρίς να γυρεύω καυγάδες στα διαλείμματα. αν θυμηθώ κάτι θα επανέλθω.
 

Crimson Moonlight

RetroActive
Joined
13 Ιολ 2015
Μηνύματα
524
Αντιδράσεις
235
Κοιτούσα συνέχεια (ΣΥΝΕΧΕΙΑ όμως) τους κρεμασμένους χάρτες ή έξω από το παράθυρο. Σε σημείο οι καθηγητές να νομίζουν ότι δεν τους προσέχω και συνέχεια με ρωτούσαν τί έλεγαν. Απαντούσα σωστά χωρίς να στρέφω το βλέμμα και αυτό μάλλον τους έκανε να σκεφτούν ότι έχω χαζέψει.


Δεν χρησιμοποιούσα ποτέ μπλάνκο, παρά έσβηνα με μία γραμμή το λάθος.



Μισούσα τις ξύστρες και τα υπολλείματα από τα ξυσμένα μολύβια.



Πάντα έγραφα με πένα με μαυρο μελάνι.



Δεν μουντζούρωνα ούτε υπογράμμιζα τίποτα στα βιβλία μου ακόμα και όταν το ζητούσαν οι καθηγητές.



Φορούσα διαφορετικά ρούχα κάθε μέρα και ποτέ το ίδιο ρούχο δύο φορές την εβδομάδα. Προσπαθούσα να κάνω το ίδιο και με τα παπούτσια.



Όταν βαριόμουν (δηλαδή πολύ συχνά) έγραφα ιστορίες ή ζωγράφιζα στο τετράδιό μου. Αλλά όχι κρυφά, έβγαζα χαλαρή το τετράδιό μου κι έγραφα. Και μετά μαλώναμε με τους καθηγητές γιατί έλεγαν ότι δεν τους προσέχω.



Είχα μόνο ένα τετράδιο για πρόχειρο και ποτέ σπειράλ.



Άν δεν μου άρεσε ο καθηγητής, υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να μην μπώ στην τάξη. Ακόμα και στο δημοτικό.



Μου άρεσε να σκαρφαλώνω στα κάγκελα και τα δέντρα.



Δεν άφηνα ποτέ πράγματα στα σίδερα κατω απ' το θρανίο.
 

BETTY BOOP

Aliens Implanted me all Human History
Joined
25 Απρ 2010
Μηνύματα
7.807
Αντιδράσεις
1.685
Αλλη παραξενια που ειχα ηταν το οτι πηγαινα σπανια τουαλετα στο σχολείο...πηγαινα μόνο για να πλύνω τα χέρια μου και οχι για να... :D

κρατιόμουνα βλεπετε...

τωρα αν η κατασταση δεν σήκωνε αστεια...τοτε αναγκαστικά πήγαινα για να...:sure:

ο λογος που απέφευγα την τουαλέτα είναι οτι φοβομουν μην κλειστώ μεσα... :wait2: επιπλεον τις περισσοτερες φορες αναδυόταν μια ασχημη μυρωδια απο εκει... :supergrin:
 
Τελευταία επεξεργασία από έναν συντονιστή:
Joined
29 Ιολ 2020
Μηνύματα
9
Αντιδράσεις
10
Μικρός ΔΕΝ είχα καμία παραξενιά ούτε στο σχολείο, ούτε στο σπίτι, ούτε πουθενά! Δεν με ενοχλούσε τίποτα, δεν ενοχλούσα κανέναν, έκανα υπομονή με τους πάντες και τα πάντα. (το μόνο κουσούρι που είχα ήταν η ανάγκη μου να χαζολογήσω στο σχόλασμα με τους φίλους μου, καθυστερώντας να επιστρέψω σπίτι).
Δεν πρόκειται να ψέψω, ήμουν το ίδιο.
 

bambinella 100

Extra Galactic RetroEntity!
Joined
18 Mαϊ 2010
Μηνύματα
10.025
Αντιδράσεις
5.455
Οταν πηγαινα Λυκειο δεν ηθελα να φοραω αθλητικα παπουτσια.
Ναι μεν, ηταν πολυ βολικα, αλλα θεωρουσα οτι δεν ταιριαζαν σε ενα κοριτσι. Δεν μου φαινονταν δηλαδη αρκετα θηλυκα. Οσο σκεφτομουν μαλιστα οτι απο μεσα επρεπε να φοραω βαμβακερες καλτσες, με επιανε αηδια. Τι θηλυκοτητα μπορουσε να εχει ενα ζευγαρι γυναικεια ποδια ντυμενα με βαμβακερες καλτσες;
Προτιμουσα να φοραω μπαλαρινες, πεδιλα η ψηλες μποτες. Αναλογα με την εποχη φυσικα, αλλα παντοτε κατι θηλυκο.
Ολα αυτα ειχαν αποτελεσμα τις μερες που ειχαμε γυμναστικη να παιρνω απουσιες επειδη δεν φορουσα τα καταλληλα παπουτσια.
Στο σχολειο γενικα απουσιες δεν εκανα, ουτε κοπανες. Δεν μου αρεσαν αυτα. Ολες μου οι απουσιες γινονταν μονο αμα αρρωσταινα η τις ωρες της γυμναστικης. Προσεχα παντως να μην το παρακανω και μεινω κι ετσι μερικες φορες εριχνα νερο στο κρασι μου και φορουσα αθλητικα παπουτσια νιωθοντας ομως ταυτοχρονα φοβερη απεχθεια.
Μια απεχθεια που τελικα δεν περασε ποτε. Μεχρι σημερα δεν ξαναεβαλα τετοιο παπουτσι στο ποδι μου και ουτε προκειται.
 

RIO

Retro Horrormaniac
Joined
12 Νοέ 2009
Μηνύματα
6.674
Αντιδράσεις
2.119
Σιχαινόμουν τις φόρμες. Ευτυχώς στο λύκειο, ήμασταν ότι να 'ναι στο θέμα της γυμναστικής , οπότε κανείς δεν πρόσεξε ποτέ ότι δεν φορούσα.
 

Bajar

RetroWannaBe
Joined
3 Αύγ 2011
Μηνύματα
353
Αντιδράσεις
755
Κοίτα που επανήλθε ένα θέμα αφημένο χρόνια πριν!
Παραξενιές: άντε να θυμηθώ τώρα. Λοιπόν είχα την ίδια παραξενιά με την Betty Boop πιο πάνω, όλα τα χρόνια του σχολείου, μηδεμίας μέρας εξαιρουμένης. Και δε φοβόμουν μην κλειδωθώ μέσα. Απλώς σιχαινόμουν!
Επίσης, όταν γράφαμε διαγώνισμα δεν ήθελα, αφότου παρέδιδα την κόλλα, να ξέρω ποιες ήταν οι σωστές απαντήσεις. Ό,τι έγραψα, έγραψα. Δεν έβρισκα λόγο να στενοχωριέμαι ή να χαίρομαι προκαταβολικά. Η τότε κολλητή μου πάλι, το πρώτο που έκανε μόλις έβγαινε από την αίθουσα ήταν να ανοίγει το βιβλίο να δει αν έγραψε τα σωστά ή όχι και μετά να μας τα ανακοινώνει κιόλας. :mad: Στις Πανελλήνιες είχα φτάσει ένα βήμα πριν της κόψω την καλημέρα!
Τι άλλο; Α, ναι. Οι κασετίνες! Τις μισούσα! Όλα τα κοριτσάκια του σχολείου είχαν στυλό, μολύβια, σβηστήρες, ξύστρες, όμορφα και τακτοποιημένα σε μια κασετίνα πλαστική, πάνινη, μεταλλική, οτιδήποτε. Τακτοποιημένα πάντως και σε ποσότητα. Στην τσάντα της Μπαχάρ υπήρχε ένα μόνο στυλό, μαύρο κατά προτίμηση (για το οποίο άκουγα πάντα παρατηρήσεις), χωρίς καπάκι τις πιο πολλές φορές και καταχωνιασμένο ποιος ξέρει πού . Σβηστήρα σπανίως υπήρχε αλλιώς δανειζόμουν από τον διπλανό. Ξύστρα, δε νομίζω. Το αστείο είναι ότι είχα πάντα πάθος με το γράψιμο αλλά από οργάνωση, άστα να πάνε. Μετά τα 18 κάπως οργανώθηκα αλλά κασετίνα ούτε κατά διάνοια.
Τέλος, αν και δεν είναι παραξενιά, μάλλον θέμα γούστου, τα "φρου-φρου". Ούτε ροζ τσάντες, ούτε ρομαντικά εξώφυλλα τετραδίων, ούτε αυτοκόλλητα με τη Σάρα Κέυ, ούτε αρωματισμένα στυλό και χαρτιά. Τα βαριόμουν αφόρητα! Ρομαντική ήμουν μόνο με τις τέχνες (με τη μουσική και τον κινηματογράφο κυρίως) και από κάποια ηλικία και μετά και στα "προσωπικά" (όσο μ' έπαιρνε δηλαδή, ήμασταν και επαρχία). Γενικά υποστήριζα ένα πιο "less is more" στυλ (ότι κι αν σήμαινε αυτό στα 80s-90s!) το οποίο ως ένα βαθμό διατηρώ ακόμα.
 
Μπλουζα