Ρετρό γιαγιάδες...

BETTY BOOP

Extra Galactic RetroEntity!
Joined
25 Απρ 2010
Μηνύματα
7.970
Αντιδράσεις
2.199
Καταπληκτικό thread γεμάτο αναμνήσεις!!!Απλά υποκλίνομαι!!!
 
Τελευταία επεξεργασία από έναν συντονιστή:

tempo

RetroN00b
Joined
24 Mαϊ 2010
Μηνύματα
9
Αντιδράσεις
0
εγώ πάντως δεν θα ξεχάσω ποτέ απο την γιαγιάκα μου κάτι ...... τεράστιες τηγανιτές πατάτες που έφτιαχνε.

Τις έκανε τόσο νόστιμες......

πραγματικά η γιαγιά είναι πάντα απο τις ηγετικές φυσιογνωμίες σε μια οικογένεια (με την ευρύτερη έννοια)
 

theoritikos

RetroMasteR
Joined
2 Ιουν 2006
Μηνύματα
1.226
Αντιδράσεις
82
Καημό το έχω από μικρό παιδί να έχω μια γιαγιά που να με φροντίζει. Την μια γιαγιά μου δεν την γνώρισα ποτέ, και την άλλη ίσα που την θυμάμαι.

Ζήλευα τα άλλα παιδιά που οι δικές τους γιαγιάδες τους κάναν όλα τα χατίρια, αλλά ποτέ δεν το είπα στους γονείς μου, φοβούμενος πως μπορεί να με κατσαδιάσουν..
 

konkar

RetroActive
Joined
12 Σεπ 2009
Μηνύματα
299
Αντιδράσεις
17
Μακράν το πιο ωραίο thread στο Retromaniax.

Εξαιρετική η εισαγωγή Krios. Σε αγγίζει πραγματικά. Συγκινήθηκα διαβάζοντας τα όμορφα λόγια σου και ένιωσα άσχημα που δεν πηγαίνω να βλέπω τη δική μου γιαγιά συχνά.
 

Spartan_X

RetroActive
Joined
26 Απρ 2009
Μηνύματα
496
Αντιδράσεις
92
Η γιαγιά μου ( μητέρα της μητέρας μου ) :) Διαλέξα αυτή τη φωτογραφία γιατί έχει τοσο αστεία εκφράση στο πρόσωπο ( προφανώς λόγω του μπόμπιρα που κλαίει και προσπαθει να κρατήσει, και ο οποίος αυτός είμαι εγώ :p ), και είναι άλλωστε και απο τις λίγες που έχω απο αυτή ...

Στη φωτογραφία είναι τα πρώτα γεννέθλια του αδερφού μου ! - Ο οποιος είναι ο μικρούλης που η μητέρα μου του σβήνει το κεράκι :D - Και στα αριστερά είναι η νονά μου, η οποία κρατάει τη ξάδερφη μου :)

Τη γιαγία τη έχασα το 1985... φέτος πάνε 26 χρόνια...

attachment.php
 

spirtoulis

RetroMasteR
Joined
17 Ιαν 2010
Μηνύματα
1.287
Αντιδράσεις
112
Εγώ θα θυμάμαι την γιαγια μου γιατί έκοβε ξύλα μέχρι τα ογδόντα, γιατί μας πήγαινε στα ξωκλήσια του χωριού να προσκυνήσουμε και εμείς το κάναμε εκδρομή, γιατί μας ανέβαζε στο γάιδαρο, γιατί ενώ δεν ήξερε γράμματα τα λεφτά τα υπολόγιζε στο λεπτό, γιατί μας έλεγε να μην φοράμε μίνι επειδή θα πάμε στην κόλαση. Ακόμα ακούω την φωνή μας να μας λέει τα κούτσικα στον πατέρα μου.
 

θανος

RetroJunkie™
Joined
18 Αύγ 2009
Μηνύματα
2.242
Αντιδράσεις
389
και εγω εχω χασει την μονη γιαγια που γνωρισα απο την πλευρα της μαμας ηταν ελληνο-γερμανιδα και την ειχε φερει ελλαδα ο παπους μετα τον πολεμο ηταν πολυ καλη ηξερε και να μαγειρευει τελεια ακομα θυμαμαι τα φαγητα που εφτιαχνε το δωματιο της ειναι οπως το αφησαμε οταν πεθανε στο σπιτι του θειου μου πιστευω οτι τωρα ειναι καλυτερα γιατι ταλαιπωρηθηκε παρα πολυ τα τελευταια χρονια της ζωης της καθως ειχε νεφρικη ανεπαρκεια και επρεπε να κανει αιμοκαθαρσεις συνεχεια η αδερφη μου την ειδε στον υπνο της οταν πεθανε και της ειχε πει οτι ειναι καλα και οτι ειναι με τον παππου οποτε πιστευω και εγω οτι πρεπει να ειναι ενταξει....πολυ ωραιο και συγκινητικο θεμα πραγματικα....
 

krios

RetroNuts!
Joined
21 Ιουν 2008
Μηνύματα
1.798
Αντιδράσεις
251
Η Αγαπημένη της Γιαγιάς (Γ. Ιακωβίδης)

attachment.php


και η αγαπημένη μιας άλλης γιαγιάς

attachment.php
 

retrofan

RetroMasteR
Joined
14 Δεκ 2009
Μηνύματα
1.194
Αντιδράσεις
220
"Θα σας κοιτάνε, δεν θα τους κοιτάτε! Θα σας μιλάνε, δεν θα τους μιλάτε! Το κεφάλι ψηλά, τα μάτια χαμηλά. Το νουουουουου σας!":)

Προτροπές στις πρώτες εφηβικές εξόδους ...

Αυτό και η μυρωδιά του γιασεμιού που είχε στην αυλή της (όταν ακόμα υπήρχαν γιασεμιά στην Αθήνα...)

@Caprice, @Krios :thanx2: :thanx2:
 

krios

RetroNuts!
Joined
21 Ιουν 2008
Μηνύματα
1.798
Αντιδράσεις
251
Στα φτωχικά χρόνια της κατοχής σε κάποια αυλή μεγάλωναν μαζί δύο οικογένειες, δύο μανάδες και τα δύο τους παιδιά που μοιράζονταν τα πάντα. Ο ένας, ο πατέρας μου δηλαδή, πριν ενάμιση χρόνο μου γνώρισε το άλλο ''παιδί'' της αυλής που μέχρι τότε δεν με είχε ξαναδεί. Και το άλλο ''παιδί'' έβαλε τα κλάματα. Και μου είπε: ''τι να σου πω παιδί μου, είσαι ίδια η γιαγιά σου. Ίδια!''...

Κι έχω μια βαθιά περηφάνια γι' αυτό. Γιατί ζει μαζί μου, μέσα μου και κατά τα φαινόμενα και έξω μου! Ευχαριστώ εγώ ιδιαιτέρως όλους σας για τη συμμετοχή σας σε αυτό το θέμα.
 

D@redevil

Retired Admin
Joined
31 Οκτ 2008
Μηνύματα
8.888
Αντιδράσεις
360
Ένα έχω να σας πω και τις 2 σας (Krios, caprice)... Ντροπή σας! :p

Έχω ρίξει το κλάμα της αρκούδας σ' ένα θρεντ μόνο 3 σελίδες (και δε μιλάει και για Mac! :p )....

Βαθιά συγκινητικά όλα όσα λέτε! Κάθε καλοκαίρι, από τότε που κλείναν τα σχολεία, το περνούσα στη γιαγιά μου! Όπως έλεγαν και οι γονείς μου "παλεύουμε να σε κάνουμε άνθρωπο και όταν πας στη γιαγιά σου, τόσο σε κακομαθαίνει, που μας γυρνάς γαϊδούρι"!

Δε νομίζω ότι μου φτάνει ο server του φόρουμ να γράψω για την αγάπη που την είχα! Τα πράγματα που μ' έμαθε, τα λάθη που μου συγχώρησε, την αγάπη που μου έδειξε!... Να την έχει ο Θεός καλά εκεί που είναι! :)

(πάω να πάρω το κουτί με τα χαρτομάντηλα - δε βλέπω και τι γράφω πλέον!...)
 

LemonAnd

RetroWannaBe
Joined
20 Απρ 2012
Μηνύματα
41
Αντιδράσεις
4
Απίστευτο θέμα !!!. Μακράν το καλύτερο που έχω διαβάσει έως τώρα στο Retromaniax.

Τι να πρωτοπεί κανείς για την αγαπημένη του γιαγιά. Είναι μία από τις φορές που οι λέξεις είναι φτωχές και ασπρόμαυρες, εντελώς αδύναμες να περιγράψουν τα συναισθήματα. Και πως θα μπορούσαν να περιγράψουν μυρωδιές, εικόνες, μουσικές και χρώματα που είναι πλεγμένα (σαν από το τσιντελάκι της γιαγιάς) σε ένα απίστευτο μπουκέτο συναισθημάτων.

Δεν ξέρω από πού να αρχίσω και που να τελειώσω. Ίσως να μην έχει και σημασία. Από τα Χριστούγεννα και τα Πάσχα που περιμέναμε πως και πως για να μείνουμε λίγες μέρες στην γιαγιά, από τα παιδικά μας καλοκαίρια στο χωριό, από το πρωινό με το ζυμωτό ψωμί και το φρέσκο βούτυρο, από το στοργικό χέρι που μας σκέπαζε κάθε βράδυ και μας χάιδευε στοργικά, από τα παραμύθια, τις προσευχές, τα τραγουδάκια, τις ευχές, τις συμβουλές, ή από το ψάθινο καλαθάκι της που πάντα έκρυβε κάποια λιχουδιά για να μας πασάρει κρυφά από την μαμά. Από τον χρόνο που πέρασα μαζί της χωρίς τότε να δίνω ιδιαίτερη σημασία και που πλέον και τι δεν θα έδινα να είχα λίγο ακόμα. Από το βλέμμα της μέσα στα μάτια μου τις τελευταίες της μέρες όταν ήξερε ότι μας αποχαιρετούσε.

Τώρα που δεν την έχω πια κοντά μου βλέπω πόσο πολύτιμη ήταν η παρουσία της και πόσο ανεκτίμητη η συμβολή της στην ζωή μου. Και τώρα που έχω γίνει πια γονιός, και που οι δικοί μου γονείς έχουν πάρει αυτόν τον ρόλο στο παιδί μου, ο επαναπροσδιορισμός ζωής και σχέσεων δεν μπορεί παρά να αφήνει ένα γλυκόπικρο κάψιμο στον λαιμό και μια υγρασία στα μάτια.

Respect λοιπόν σε όλες τις γιαγιάδες του κόσμου !!!:sweat:
 

caprice

RetroMasteR
Joined
30 Νοέ 2010
Μηνύματα
1.181
Αντιδράσεις
111
LemonAnd είπε:
Από τον χρόνο που πέρασα μαζί της χωρίς τότε να δίνω ιδιαίτερη σημασία και που πλέον και τι δεν θα έδινα να είχα λίγο ακόμα.
Πόσο μα πόσο συμφωνώ μαζί σου !!!
 

johnny19818

Retromaniax Thread Excavator!
Joined
18 Απρ 2010
Μηνύματα
7.663
Αντιδράσεις
1.391
Στο θέμα αυτό ήμουν πολύ τυχερός! Πρόλαβα ακόμη και πρόπαππου και πρόγιαγια. Ειδικά την προγιαγιά μου την "χάσαμε" όταν ήμουν γύρω στα 17. Όσον αφορά τους παππούδες μου τώρα, μας είχαν κρατήσει όταν οι γονείς μου είχαν δουλειές και έπρεπε να λείψουν για λίγο καιρό. Μια φορά η μητέρα του πατέρα μου ακόμη και στο φροντιστήριο Αγγλικών είχε έρθει και περίμενε να τελειώσουμε το μάθημα για να μας πάρει εμένα και την αδερφή μου να γυρίσουμε σπίτι. Και φυσικά έχουμε πάει σε καφετέρια οικογενειακώς με παππού και γιαγιά. Τώρα ζουν οι γονείς της μητέρας μου :) .
 
Τελευταία επεξεργασία από έναν συντονιστή:

RIO

Retro Horrormaniac
Joined
12 Νοέ 2009
Μηνύματα
9.254
Αντιδράσεις
14.843
Τις καλύτερες αναμνήσεις έχω από παππού και γιαγιά. χαμηλών τόνων άνθρωποι, ζεστοί, που δεν χαλούσαν χατήρι σε εμένα και την αδελφή μου. Φυσικά και μου λείπουν πολύ...
 

perlastar

RetroJunkie™
Joined
30 Αύγ 2013
Μηνύματα
2.077
Αντιδράσεις
665
Συμφωνώ ότι είναι από τα καλύτερα (ίσως και το καλύτερο) θέμα που έχει περάσει ποτέ από το Retromaniax. Άγγιξε ευαίσθητες χορδές, γιατί η γιαγιά μου ήταν ένα πολύ ξεχωριστό πρόσωπο στη ζωή μου και αν και δεν ζει την αγαπάω πολύ και τώρα.

Την έχασα πολύ νωρίς και πάντα το έχω παράπονο, εγώ ήμουν έξι κι εκείνη μόλις εξήντα χρονών. Παρ'όλα αυτά όμως τη θυμάμαι πολύ καλά. Ήταν χρυσή σε όλα, στα χέρια, στο μυαλό και στην καρδιά. Με λάτρευε τόσο που έλεγε στη μητέρα μου να κάνει άλλα παιδιά κι εμένα να με χαρίσει σε εκείνη. Έπλαθε με τη φαντασία της ιστορίες και παραμύθια και μου τα έλεγε για να τρώω το φαγητό μου. Τις κρύες νύχτες του χειμώνα, όταν ο αέρας λυσσομανούσε μου έλεγε ιστορίες για μάγισσες και ιππότες. Έφτιαχνε υπέροχες πίτες, μου έραβε μόνη της ρούχα, μου έφτιαχνε ωραίες πάνινες κούκλες με διάφορα κουρέλια που έβρισκε. Κυρίως όμως χαίρομαι που όλοι όσοι τη γνώριζαν λένε ότι ήταν ο πιο καλόκαρδος άνθρωπος που είχαν γνωρίσει ποτέ. Θα έχει πάντα ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.
 

galatsiwtis

Retro Member
Joined
31 Mαϊ 2014
Μηνύματα
153
Αντιδράσεις
10
Γειά σας φίλοι! Είμαι καινούργιος εδώ και πολύ συγκινημένος με την υπέροχη ομάδα σας.Με κάλυψαν οι προλαλήσαντες στο θέμα,συγχαρητήρια. :D
 

johnny19818

Retromaniax Thread Excavator!
Joined
18 Απρ 2010
Μηνύματα
7.663
Αντιδράσεις
1.391
Γεια σου galatsiwti! Καλώς όρισες στην παρέα μας. Να περάσεις καλά.
 

LadyNaty

RetroActive
Joined
29 Δεκ 2012
Μηνύματα
496
Αντιδράσεις
320
Η δική μου γιαγιά η εκ μητρός (γιατί η εκ πατρός ζούσε στο χωριό και δεν είχα πολλά-πολλά μαζί της) ήταν η κλασική γιαγιά της αστικής τάξης. Με τα κοντά γκρίζα μαλλιά της μέσα σε φιλέ για να στέκονται, με τα σκούρα φορέματά της σε ίσια γραμμή (μόνο το καλοκαίρι έβαζε πιο ανοικτά χρώματα), με τα χοντροτάκουνα μπλε (συνήθως) παπούτσια της, με μια φινέτσα και μια αρχοντιά που χαρακτήριζε τις Μικρασιάτισσες της μεσαίας τάξης... Θυμάμαι τις συνταγές της για τα γλυκά, γραμμένες με τα ωραία καλλιγραφικά της γράμματα (εγώ, σαν κακογράφος, τη ζήλευα), τη γλυκιά φωνή της, με την οποία τραγουδούσε τις οπερέτες του Χατζηαποστόλου και του Σακελλαρίδη, τα βιβλία που διάβαζε (πιο αγαπημένο της η Λωξάντρα της Ιορδανίδου), τα σίριαλ που έβλεπε στην τηλεόραση (το Μεθοριακό Σταθμό, τη Λωξάντρα βεβαίως-βεβαίως, το Γιούγκερμαν)… Μου λείπει....
 
Μπλουζα