Τι ακούω απόψε ...

Ένα spooky ορχηστρικό του Aphex Twin, απ' τον δεύτερο δίσκο του,που άνετα θα μπορούσε να είναι διάδοχος της μουσικής στο Παρασκήνιο. 1994 κυκλοφόρησε και έφερε τον λιτό τίτλο "#7". Ένα κομμάτι που μπορεί να συναντήσει κανείς σε όνειρα ή και εφιάλτες.

Με πήγες πολύ πίσω. Από το Selected Ambient Works!. Με την πρώτη ευκαιρία θα το ακούσω ξανά μετά από χρόνια.
 
Το φοβερό με τους Pavlov's Dog είναι ότι και σήμερα ακόμα ίσως συναντήσεις κάποιον που νομίζει πως τραγουδάει γυναίκα. x3
Όντως ισχύει…γενικά τις πιο οπερατικές ας πούμε φωνές τύπου Klaus Nomie τις νομίζουν γυναικείες
 
Ωχ μου χτύπησες φλέβα απόλυτης αντιπάθειας…ξέρω ξέρω θα με κράξετε με το γάντι πάλι, αλλά σε φάσεις δεν γίνεται να μην είμαι αυθόρμητη.. ούτε ζωγραφιστό δεν αντέχω Χατζηγιάννη… (τα λέω to know us better, όχι για σπάσιμο προς τις επιλογές σας, τις οποίες σέβομαι μεν, δεν υιοθετώ δε)
 
Πίσω
Μπλουζα