Επανερχόμενος στο θέμα, σκεπτόμενος το εξής. Εκείνη την περίοδο, το κυρίαρχο και πιο δημοφιλές μέσο, ήταν η τηλεόραση. Επομένως, οι δημιουργοί είχαν εστιάσει εκεί περισσότερο και άφησαν τον κινηματογράφο σε δεύτερη μοίρα, με τα γνωστά αποτελέσματα. Πιθανόν δεν τους ενδιέφερε πλέον ο κινηματογράφος συνεπώς, δεν έδιναν και το καλύτερο που μπορούσαν.
Επίσης, δεν ξέρω αν υπάρχει κάποια σύνδεση η αν είναι απλή σύμπτωση, διαπιστώνω ότι οι ταινίες τις οποίες θεωρούμε πλέον κλασικές, έχουν γυριστεί μεταξύ 1967 - 1973. Φυσικά και δεν το λέω για να ευλογήσω τα γένια της επταετίας, μου έχει κάνει εντύπωση όμως, ενώ η χώρα βίωνε τα όσα βίωνε τότε, πως υπήρχε όρεξη για γέλια, μουσικές, τραγούδια κτλ. Εκείνη φάση είχε ευδοκιμήσει το μιούζικαλ όλως παραδόξως.
Ίσως μέσα στη δεκαετία του 70, εφόσον είχε φύγει ο βραχνάς της δικτατορίας, δεν υπήρχε ίσως η ανάγκη για διασκέδαση και έγινε στροφή σε πιο σοβαρές θεματικές (βλέπε ταινίες Βέγγου) και γενικά, πολλοί από τους πρωταγωνιστές της προηγούμενης δεκαετίας, έχουν αποσυρθεί, πιθανόν είχαν συνδεθεί με το τότε πολιτικό καθεστώς, ίσως να είχαν χάσει και την όρεξη τους και τα αποτελέσματα είναι γνωστά και πάλι.