Ειπώθηκε και παραπάνω. Κάποτε λέγαμε "μα το έγραψε η εφημερίδα", μετά "μα το είπε η τηλεόραση"... και πάει λέγοντας.
Κάποιος έγραψε για καφεμαντεία μέσω ΑΙ. Οι ίδιοι που απευθύνθηκαν στο ΑΙ για αυτό το λόγο, είναι και αυτοί που θα πάνε στην καφετζού, που θα στηθούν να ακούσουν την Λίτσα Πατέρα ...
Το αν θα φτάσουμε ποτέ σε πραγματικό ΑΙ, ... νομίζω το έχω ξαναγράψει. Πρέπει πρώτα να ορίσουμε τι εννούμε νοημοσύνη και πως αυτή ξαφνικά "κολλάει" στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Την έχουμε από έμβρυα? Από τον τοκετό? Περνάει με το DNA? Αναπτύσσεται με τα χρόνια, με τις εμπειρίες, με τις "προσλαμβάνουσες"? Μήπως απλά βαφτίσαμε "νοημοσύνη" το σύνολο όλων των γνώσεων και πληροφοριών και δεδομένων που έχει ο κάθενας αποθηκεύσει και τον τρόπο που τις ανακαλεί και τον τρόπο που τις συνδυάζει και δεν ξέρω τι άλλο?
Αυτο το πραγματικά πολύ όμορφο: "Η κριτική σκέψη, η συναισθηματική νοημοσύνη, η προσαρμοστικότητα και η ηθική συλλογιστική μεταξύ των ανθρώπων είναι η πεμτουσία την ανθρώπινης δημιουργίας" που έγραψε ο
pervak τι είναι? πως προκύπτει? που να πάω να το αγοράσω? Ποιά εγκυκλοπέδια να ανοίξω? Δίπλα σε ποιόν γκουρού να κάτσω να το μάθω?
Δεν είμαι ειδικός, θα ήθελα πολύ να διαβάσω κάποιο σχετικό βιβλίο, να βρω υλικό με το τι λένε οι επιστήμες επί αυτού.
Και μένα, ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι ότι απλά θα βολευτούμε, θα σταματήσουμε να σκεπτόμαστε, να ψάχνουμε, να επαληθεύουμε, απλά θα καταναλώνουμε και θα μασάμε ότι μας πασσάρεται. Το ίδιο κάνουμε ήδη σε πολλά επίπεδα.
Η αλήθεια είναι ότι ο όγκος της πληροφορίας που λαμβάνουμε είναι τόσο μεγάλος, η εξειδίκευση (καθετοποίηση) επίσης έιναι τόσο μεγάλη, οι αλλαγές τόσο συχνές και τόσο μεγάλες, η ανάπτυξη τόσο ταχεία, που πραγματικά χάνεις τη μπάλα. Απλά ακολουθούμε το ρεύμα, μασσάμε ότι μας δίνεται και προχωράμε...
Και δεν είμαι και πολύ σίγουρος ότι όλο αυτό γίνεται στοχευμένα, προσχεδιασμένα, με κακό σκοπό.
Απλά πιστεύω στην ανθρώπινη τεμπελιά. Ο άνθρωπος (από αρχής του ανθρωπίνου γένους) γουστάρει να κάνει όσο το δυνατό λιγότερα, με τη μικρότερη δυνατή προσπάθεια και τις ελάχιστες δυνατές απώλειες. Το να διαβάσεις και να κάτσεις να σκεφτείς και να προβληματιστείς και να ερευνήσεις και να βάλεις και 2 σκέψεις σε τάξη και να τις εκφράσεις - υποστηρίξεις είναι τρομερά κουραστικό / ενεργοβόρο / κοπιαστικό / εξουθενωτικό. Είναι πολύ πιο εύκολο να πας για 8 ώρες σε μια εργασία, να φας το φαγητό που θα σου πασσάρουν, να διαβάσεις κάποιες ειδήσεις που θα σου πασσάρουν, να δεις και κανα τηλεοπτικό πρόγραμμα που θα σου πασσάρουν και να πας για ύπνο.
Προφανώς υπάρχουν άνθρωποι - πάντα υπήρχαν, πάντα θα υπάρχουν - που δεν γουστάρουν να μασσάνε άχυρο, που αποφασίζουν να βάλουν το μυαλό να δουλέψει, που χαράζουν το δικό τους μονοπάτι... αλλά πάντα ήταν και θα είναι μια ασήμαντη (αριθμητικά) μειοψηφία.