Leon είπε:
Δεν μιλάω μόνο για καθαρά κέρδη από την ταινία όταν προβλήθηκε αλλά για τα συνολικά κέρδη του franchise (βίντεο, τηλεοπτικά δικαιώματα, comics, video games, action figures, κλπ) αλλά και πόσο πολύ έχει περάσει στην ποπ κουλτούρα και στην καθημερινότητά μας. Εκφράσεις όπως "Ε.Τ. Call Home, I'll be back, βγήκε από μέσα του σαν το Άλιεν", κλπ χρησιμοποιούνται ακόμα. Επίσης υπάρχει προφανώς ακόμα μεγάλο ενδιαφέρον για αυτές τις ταινίες (βγήκε πχ. νέο παιχνίδι Alien vs Predator, οι ταινίες AvP και Predators, νέο Indiana Jones, καλά για το Star Wars δεν το συζητάμε καν).
Καλα τα περι κερδων franchise κλπ ειναι μεγαλη κουβεντα, αλλα συνηθως ειναι μονο το βουτηρο στην φρυγανια. Αυτοι που επικεντρουν την προσοχη τους στα δευτερογενη κερδη, ειναι κατα κανονα αυτοι που δεν τα πανε καλα στο box office, καλη ωρα οπως το
Mallrats του
Kevin Smith.
Απο την αλλη την επιρροή στην κουλτουρα ειναι λιγοτερο ευκολο να την μετρησει αντικειμενικα κανεις. Η προσωπικη μου αποψη ειναι οτι γενικα ειναι περιορισμενη η ουσιαστικη επιρροή στην κουλτουρα των franchises των 80ies σε σχεση με το Star Trek (60ies) ή του Matrix (00ies) και αυτο για εναν πολυ απλο λογο: συνολικη και ολοκληρωτικη ελλειψη βαθους και ουσιας. Αυτο που πραγματικα εμεινε απο τα 80ies ειναι καποιες λιγες ατακες και καποιες λιγες εικονικες στιγμες.
Και για να πουμε και του στραβου το δικιο, ποσο μπηκε στην κουλτουρα μας ο ΕΤ αν κανουμε τα quotes λαθος ("E.T.
phone home") και ειναι τελικα οντως τα 80ies αυτα που μας επηρέασαν αν το "I'll be back" ειναι κατ' ουσιαν quote των 90ies (ναι, ακουγεται στην πρωτη ταινια, αλλα δεν
παιζει σαν cool ατακα ΙΜΗΟ) και το Alien ειναι παιδι των 70ies.
Leon είπε:
Δεν συμφωνώ. Αν και το Jurassic Park έκανε τεράστια επιτυχία και πράγματι τα early '90s ήταν όπως τα λες, επειδή δεν είχε κάποια "μυθολογία" ή έναν αξιομνημόνευτο χαρακτήρα δεν ήταν δυνατό να συνεχιστεί αυτό εσαεί, όπως με το Star Wars ή το Terminator. Το Robocop πχ. είχε videogame και κόμικ δέκα χρόνια μετά την τελευταία ταινία, ενώ το Jurassic Park σταμάτησε, όπως και κάθε άλλη επιτυχημένη ταινία των '90s. Δεν είναι υποκειμενικό το θέμα, είναι καθαρά αντικειμενικό: δηλαδή πόσα χρόνια συνεχίζεται ένα franchise (με διάφορους τρόπους) και συνεχίζει να φέρνει λεφτά.
Το οτι επιμενεις να μειωνεις το Jurrasic Park με κανει να πιστευω οτι πραγματικα δεν ξερεις το μεγεθος του φαινομενου. Θα σου προτεινα να ριξεις μια ματια εδω, ειδικα στο σημειο που λεει οτι ετοιμαζεται νεα τριλογια στα επομενα χρονια:
http://en.wikipedia.org/wiki/Jurrasic_park
http://en.wikipedia.org/wiki/Jurassic_Park_(franchise)
http://en.wikipedia.org/wiki/Jurassic_Park_video_games
Δεν τιθεται θεμα να συγκρινουμε το JP με το Robocop, ειναι σαν να συγκρινεις το διαστημικό λεωφορείο με ενα boeing 737. Και αυτο το λεω εντελως αντικειμενικά γιατι μισω το JP με παθος!
To Robocop ειναι ενα B movie με κανα δυο C movie sequels, κατι αθλιες τηλεοπτικες σειρες και κινουμενα σχεδια και ως επι το πλειστον αρπαχτες σε comics. Και αυτο το λεω εντελως αντικειμενικα γιατι γουσταρω πολυ τον κυνισμό και την απεχθεια του Verhoeven για την αμερικανικη καταναλωτικη κοινωνια των 80ies.
Leon είπε:
Αυτό που λες πράγματι παίζει ρόλο και το βλέπουμε σε αναβιώσεις όπως των Transformers, που οι πιτσιρικάδες της εποχής ήθελαν να ξαναζήσουν τις παιδικές τους αναμνήσεις. Ίσως πάλι η γενιά των '80s να ήταν μια γενιά που σε μεγάλο βαθμό αρνήθηκε να μεγαλώσει και παλιμπαιδίζει (εξ ου και το μεγάλο ενδιαφέρον για "παιδικά" πράγματα των '80s), ή αυξήθηκε ο αριθμός των nerds σε σχέση με τις προηγούμενες (στους Trekkies προστέθηκαν πολλοί άλλοι)
![Smile :) :)]()
.
Κυριως εχει να κανει με οτι το γιναμε πλουσιοτεροι και εφόσον το βιοποριστικό δεν ειναι πλεον αμεση και μοναδικη προτεραιότητα μας, εχουμε την πολυτελεια της νοσταλγιας. Αυτο ισχυει για ολες τις προηγμενες κοινωνιες. Ειδικα για την Ελλαδα, θα ελεγα επιπλεον οτι μεγαλο μας ανομολογητο βιτσιο ειναι οτι απλα θελουμε να γινουμε η 51η πολιτεια των Ηνωμενων Πολιτειων και ετσι κανουμε τα αδυνατα δυνατα να αντιγραψουμε τους Αμερικανους, ειδικα στα χειροτερα τους σημεια, μα προς θεου, αυτο ποτε να μην φανει... Πες μου, ποσα πουρά βλεπει κανεις στον δρομο να τριγυρνανε με Harley λες και ειναι η Ψαροκωσταινα το
Sturgis;
Leon είπε:
Πάντως δείτε το και αλλιώς: Αν σας πει κάποιος "πείτε μου ένα χαρακτήρα από ταινία επιστημονικής φαντασίας ή φαντασίας" ποιοι θα σας έρθουν στο μυαλό; Κάντε το ίδιο και σε μικρότερες ηλικίες και νομίζω ότι θα πάρετε τις ίδιες απαντήσεις. Δεν είναι λοιπόν μόνο θέμα νοσταλγίας (που σίγουρα παίζει ρόλο). Εκείνη την εποχή το Hollywood επένδυσε σε ταλαντούχους σκηνοθέτες και σε πρωτότυπες ιδέες, που κάποιες είχαν την δυνατότητα να γίνουν franchise με κούκλες, κόμικς, παιχνίδια, κλπ, γιατί είχαν και κάποιον αξιομνημόνευτο χαρακτήρα (τον Darth Vader, το Alien, τον ET, τον Robocop, τον Terminator, κλπ).
Ε οχι και πρωτότυπες ιδεες. Ταπεινη μου αποψη (και υποθετω οχι ιδιατερα δημοφιλης εδω) ειναι οτι ο George Lucas δεν ειχε μια πρωτότυπη ιδεα σε ολη του την ζωη και αν ποτε του ερθει πρωτοτυπη ιδεα, θα παθει εγκεφαλικο και θα σωριαστει. Να μην πουμε τωρα για τον Spielberg που μαζι με τον Scott και τον Cameron ειναι κορυφαιοι τεχνικοι σκηνοθετες, αλλα ουσιαστικα ειναι διεκπεραιωτές και οχι auters. Δεν ξερω αν με πιανεις, γι'αυτο θα προσπαθησω να το πω πιο απλα: οταν εισαι 6 χρονων και θελεις να σου πουν ενα παραμυθι για να σε παρει ο υπνος, τοτε ο Spielberg ειναι ο ανθρωπος σου. Οταν εισαι 30 και θες να κανεις μια σοβαρη συζητηση με καποιον, τοτε μαλλον θα διαλεγες καποιον σαν τον Aronofsky.
Space opera στον κινηματογραφο υπαρχει ουσιαστικα τοσο οσο υπαρχει και στο χαρτι. Ο ιδιος ο Lucas εχει αναφερει τις πηγες του, οχι οτι θα χρειαζοταν για ειναι προφανεις: Buck Rogers, Flash Gordon, o John Carter του Edgar Rice Burroughs, ο Van Vogt κλπ κλπ. Να μην πουμε καν για τον Indiana Jones που ειναι φτυστος ο Allan Quatermain. Robocop: Frankenstein + robot, με ολιγη περι ηθικου και νομικου δικαιου a la Batman. Τωρα για Terminator, θα πω την κακια μου οτι μαλλον τον εκαναν robot για να καλυψουν/δικαιολογησουν το ποσο κακος ηθοποιος ειναι ο governator.
Τωρα αν μιλαμε για χαρακτηρες κλπ εμπειροι συγγραφεις που αλλιευουν το συλλογικο ασυνειδητο για να μας παρουσιασουν πραγματα που ειμαστε προγραμματισμενοι να μας αρεσουν, υπαρχουν πολλοι. Αυτο ομως δεν τους κανει προτοτυπους. Καθε αλλο παρα.
Leon είπε:
Από τα '90ς και μετά σαφώς δεν υπάρχει το ίδιο σκηνικό, με μόνες εξαιρέσεις τα Matrix, το Avatar και τους Πειρατές της Καραϊβικής, αφού οι μεγάλες επιτυχίες είναι μεταφορές από βιβλία και κόμικς και όχι πρωτότυπες ιδέες (Spiderman, Batman, X-Men, Harry Potter, Lord of the Rings, Twilight
![Stick Out Tongue :p :p]()
) ή είναι Animation (Toy Story, Shrek) οπότε δεν "μετράει". Από αυτά οι Πειρατές δείχνουν να είναι το πιο πετυχημένο ως franchise, που θα "μείνει" με διάφορους τρόπους. Το Matrix δεν είχε την ίδια συνέχεια (πότε είδαμε τελευταίο παιχνίδι Matrix πχ; ) και οψόμεθα για το Avatar.
Βασικα αυτα που λες, σε μενα ακουγονται οπως ολα αυτα τα απαξιωτικα που λενε οι μεγαλυτεροι για τους μικροτερους. Αυτο που δεν καταλαβαινει ο κοσμος, βλεπωντας τα πραγματα μεσα απο τα ροζ φιλτρα της νοσταλγιας, ειναι οτι τα πραγματα δεν ηταν καλυτερα παλιοτερα, απλα διαφορετικα. Ενίοτε ειναι χειροτερα, αν τα δει κανεις αντικειμενικα και πρακτικα, αλλα σιγουρα ειναι εξαιρετική ενασχοληση για hobby!