• Αγαπητά μέλη: Για λόγους ασφαλείας, τα παλιά σας user passwords έχουν καταργηθεί. Πατήστε εδώ για password reset ώστε να ορίσετε νέο συνθηματικό. Μη ξεχάσετε να ελέγξετε τον spam folder σας για το email που θα παραλάβετε. Aν πιστεύετε ότι έχετε εγγραφεί με email address που έχει καταργηθεί, παρακαλούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο info@retromaniax.gr για να αποκαταστήσουμε το πρόβλημα.

Η μαγεία της τηλεόρασης την δεκαετία του '80

kotsoflor1971

RetroN00b
Joined
11 Ιον 2016
Μηνύματα
4
Αντιδράσεις
6
Τα σημερινά τηλεοπτικά προγράμματα δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με αυτά της δεκαετίας του '80. Τότε υπήρχαν μόνο δύο κρατικά κανάλια που είχαν ποιότητα, ποικιλία και παρήγαγαν πολιτισμό. Ενώ με το άνοιγμα της ιδιωτικής τηλεόρασης η ποσότητα αυξήθηκε κατακόρυφα, αλλά η ποιότητα έπεσε κατακόρυφα.

Δεν είναι μόνο το ανύπαρκτο ήθος των παρουσιαστών που λένε ειδήσεις καρμπόν και μοιάζουν περισσότερο με ντίβες παρά με σοβαρούς δημοσιογράφους. Είναι και τα υπόλοιπα προγράμματα που κινούντε σε πολύ χαμηλά επίπεδα, όπως τα σήριαλ, οι ενημερωτικές εκπομπές, κτλ. Δεν θα μπορούσα παρά να τα χαρακτηρίσω παρά τηλεοπτικά σκουπίδια που για να τα παρακολουθήσεις πρέπει να είσαι η με χαμηλό δείκτη νοημοσύνης ή αναλφάβητος.

Για αυτό θέλω να κάνω μια περιεκτική αναδρομή στην τηλεόραση του '80 όπου κυριαρχούσε η ποιότητα το ήθος και ο σεβασμός στην νοημοσύνη του τηλεθεατή.

Οι παρατηρήσεις και τα προγράμματα που θα αναφέρω, είναι αυτά που εντυπώθηκαν σε εμένα και δεν αποκλείω τα μη αναφερόμενα.

Να ξεκινήσω από τις ειδήσεις. Λιγότερες αλλά ποιοτικότερες χωρίς να σε κουράζουν με εκατώ ανταποκρίσεις για το ίδιο θέμα. Το ατημέλητο στύλ των δημοσιογράφων ήταν γεγονός, αλλά τουλάχιστων είχαν ήθος και ήταν σοβαροί και δεν έμοιαζαν με τους σημερινούς θεατρίνους με τα ατσαλάκωτα ρούχα και τα γουρλωμένα μάτια, που μεταδίδουν πανικό και άγχος χάριν της τηλεθέασης.

Θυμάμαι ακόμη τα υπέροχα ντοκυμαντέρ του Ζακ Υβ Κουστώ, του Νάτιοναλ Τζιογκράφικ και την αρχαιολογική εκμπομπή της Περιορή στην ΥΕΝΕΔ. Τις καταπληκτικές εκπομπές Μονόγραμμα, εικαστικά θέματα και περισκόπιο επενδεδυμένες με εντυπωσιακή μουσική των Παπαδημητρίου και του Βαγγέλη.

Τα μεσημέρια του σαββατοκύριακου που έβαζε ξένες ταινίες για όλη την οικογένεια. Από αμερικανικέςταινίες με ιππότες και πειρατές με τον Έρολ Φλίν μέχρι τις ποιοτικές και κατά το δυνατόν πιστές μεταφορές της ελληνικής μυθολογίας σε Αγγλικές παραγωγές, όπως ο Ιάσων και οι Αργοναύτες, Η τάξη των Τιτάνων, αλλά και εκπληκτικές μεταφορές των βιβλίων του Ιουλίου Βέρν, όπως Ταξίδι στο κέντρο της Γης, 20,000 Λεύγες κτλ. Θυμάμαι ακόμη την λέσχη του κινηματογράφου, το θέατρο της Δευτέρας και ποιοτικές ελληνικές υπερπαραγωγές, με συγκλονιστικές ερμηνείες, όπως η Λοξάνδρα, ο Συμβολαιογράφος και το Μινόρε της Αυγής.

Θυμάμαι όμως και την ποιότητα των ξένων σειρώ: Σογκούν, Μάρκο Πόλο, οι άνεμοι του πολέμου, Μέγας Πέτρος, το αστυνομικό τμήμα της Χιλ Στριτ, Φειμ, Σταρ Τρεκ, οι σκληροί του Μαϊάμι. Αλλά και τις φοβερές σειρές μυστηρίου και σασπένς: ο Χίτσκοκ παρουσιάζει, ιστορίες από την κρύπτη και αυτός αυτή και τα μυστήρια. Ακόμη ανάλαφρες ρομαντικές σειρές με πλούσια εξωτερικά γυρίσματα κι εξωτικές τοποθεσίες που σου άνοιγαν την καρδιά. Θυμάστε το πλοίο της Αγάπης και το νησί της φαντασίας; Όμως, ακόμη και αυτές οι σαπουνόπερες, ελληνικές και ξένες ήταν σαφώς ποιοτικότερες. Συγκρίνετε το Ντάλας, την Δυναστεία ή τον Μεθοριακό σταθμό με τις τωρινές Βραζιλιάνικες σαχλαμάρες και τις φτηνές ελληνικές παραγωγές όπου περιφέρονται όλοι γύρω από ένα σπίτι.

Εκεί όμως που ήταν ο πραγματικός παράδεισος ήταν τα παιδικά προγράμματα, ελληνικά και ξένα. Απίστευτα και ανώτερης ποιότητας. Ας θυμηθούμε μερικά βα δακρύσουμε. Ο παραμυθάς, η τενεκεδούπολη, ψρουτοπία, ο θυσαυρός της Βαγίας, ο κήπος με τα αγάλματα. Λούνει τιουνς, Γούντυ ο τρυποκάρυδος, Φέλιξ, Σκούπι ντου, Φλιντστόουνς, Στρουμφάκια, Σαΐνης, Φρου φρου, οι τρεις σωματοφύλακες, Δον Κιχώτης, σπορτ Μπίλι και πολλά ακόμη αξέχαστα. Ακόμη και οι διαφημίσεις τότε ήταν ποιοτικές, ευχάριστες και πάνω απο όλα έξυπνες.

Περασμένα μεγαλεία της άλλοτε κραταιάς ΕΡΤ και διοιηγόντας τα να κλαίς.
 

takero

RetroN00b
Joined
3 Mαϊ 2014
Μηνύματα
71
Αντιδράσεις
49
Συμφωνώ με τον kotsoflor1971. Η κρατική τηλεόραση είχε λίγες αλλά ποιοτικές εκπομπές. Βέβαια δεν ξέρουμε τι φαγοπότι είχε στηθεί από τότε αλλά τουλάχιστον είχε κάτι να δείξει.
 

Rakeesh

RetroDB Feeder
Joined
10 Δεκ 2007
Μηνύματα
4.183
Αντιδράσεις
602
Εγω παλι θα ηθελα να διαφωνησω με καποιες λεπτομερειες που κρυβουν καποα συναισθηματικη φορτιση. Σε καμια περιπτωση δεν πιστευω οτι "η ποιοτητα επεσε κατακορυφα" μολις ανοιξε η ιδιωτικη τηλεοραση (δηλ. το 89). Αντιθετως η πτωση ηρθε σιγα σιγα, με την εισαγωγη της trash tv που μεσουρανησε το 96-97.

Επισης μην αποκλειουμε διαφορα στραβα της δεκαετιας του 80. Απο οσο ξερω, ειχε γινει μια στροφη προς τις κουλτουριαρικες ταινιες απο ανατολικο μπλοκ, και η ταση αυτη ειχε σατιριθει απο γελοιογραφιες της εποχης αφου ο κοσμακης δεν μπορουσε να παρακολουθησει. Στο αλλο ακρο, θυμαμαι κατι πολυ σαχλα σοου απο Σαββοπουλο και Ζουγανελη που ειχαν φαει και αυτα κραξιμο απο τις εφημεριδες.

Τωρα, αναφερεις καποιες ξενες σειρες οπως Ιστοριες απο την Κρυπτη, που προσωπκα εγω θυμαμαι οτι ειχαν προβληθει απο ιδιωτικα καναλια τη δεκαετια του 90, αν και πιθανοτατα να ειχαν προβληθει πιο νωρις απο την ΕΡΤ και να μην το ξερω εγω.
 

elsint17

RetroMaNiaC
Joined
18 Απρ 2016
Μηνύματα
690
Αντιδράσεις
265
συμφωνω με τον θεματογραφο στο 85% στα οσα ανεφερε και επι την ευκαιρια καλως ορισες

επισης συμφωνω και με τις ενστασεις του προλαλησαντα,σε ολες

διαφωνω καθετα με το οτι οι διαφημησεις ηταν καλυτερες τοτε,ειναι στο μονο που πιστευω οτι οι σημερινες ειναι καλυτερες η εστω ισαξιες,τουλαχιστον σε μεγαλο ποσοστο και ειδικα οσες ειναι κωμικες,τι να πρωτοαναφερω τωρα τον φανταστικο τροχονομο,αγαπουλα,πουτ δεν κοτ νταουν,ανακυκλωση,το χασαμε το κορμι πατριωτη,αριθμολογος και πολλες αλλες.φυσικα υπαρχουν και σαχλες οπως του τζαμπο η με το λελο
 

ΦΖΠ1

RetroJunkie™
Joined
23 Μάρ 2013
Μηνύματα
2.280
Αντιδράσεις
454
Aν είχε κάποια μαγεία η τηλεόραστη τότε, ήταν μόνο και μόνο γιατί ήταν δυσπρόσιτη στο ευρύ κοινό. Τότε π.χ. για να μπεις σε ένα στούντιο έστω και ως θεατής ήταν πολύ μεγάλη υπόθεση ! Σήμερα όλοι οι καλοί παραγωγοί έχουν διάφορα τηλέφωνα "πρόθυμων", που εμφανίζονται (και επαναλαμβάνονται) ως παίκτες, κοινό κλπ.

Από την άλλη, τα ίδια τα πρόσωπα δεν απασχολούσαν τόσο πού με την ψευτογκλαμουριά, άσε που και τα σχετικά τηλεοπτικά έντυπα ήταν σοβαρά και εστίαζαν μόνο στο πρόγραμμα και σε λίγες, σοβαρές συνεντεύξεις. Σήμερα, ας μην ξεχνάμε ότι καθιερώθηκαν λέξεις όπως τηλεπερσόνα, τηλεμαϊντανός κλπ.

Βάλτε και το γεγονός ότι σπάνια πετύχαινες τηλεοπτικό συνεργείο έξω (πήγαιναν συνήθως μόνο για αθλητικά), ενώ σήμερα είναι κανόνας, και μάλιστα έχουν επαφή και ερωταπαντήσεις ακόμα και με τον απλό κόσμο.

Όλα αυτά συνέτειναν στο να μας φαίνεται κάτι μακρινό, "από άλλο πλανήτη" η τηλεόραση εκείνη την εποχή (δεν ήταν τυχαία και η έκφραση "το γυαλί").
 

maroussi mz

RetroN00b
Joined
17 Ιολ 2012
Μηνύματα
49
Αντιδράσεις
31
Θα συμφωνησω κι εγω με το 80% του αρχικου post. Αν και τα καναλια ηταν μονο δυο, υπηρχε οντως μεγαλυτερη ποικιλια και κατι για τον καθενα. Οι ειδησεις μπορει να ηταν μονοπλευρες αλλα ηταν πραγματικες ειδησεις, χωρις ασκοπο μπλα μπλα και τσακωμους. Τα παιδικα προγραμματα πολλα και εξαιρετικης ποιοτητας, τη στιγμη που σημερα ειναι πρακτικα ανυπαρκτα. Υπηρχαν ενα σωρο καλογυρισμενες ελληνικες σειρες βασισμενες σε βιβλια, σε αντιθεση με σημερα που οι λιγες σειρες που γυριζονται βασιζονται συνηθως σε αντιστοιχες του εξωτερικου. Και φυσικα υπηρχε το θεατρο της Δευτερας με επιλεγμενα εργα, ελληνικα και ξενα, που καλυπταν ενα μεγαλο φασμα ειδων. Παραστασεις εξαιρετικες, με πρωταγωνιστες πολλα απο τα μεγαλυτερα ονοματα της εποχης.

Η βασικη ομως διαφορα ηταν κατα τη γνωμη μου το γεγονος, οτι ο τηλεθεατης αντιμετωπιζοταν με σεβασμο, σαν καποιος που αξιζε μια ηρεμη και ποιοτικη ψυχαγωγια. Σε πληρη αντιθεση με το σημερα, οπου συνηθως το μονο μελημα των ανθρωπων της τηλεορασης, ειναι το να φερνουν με οποιοδηποτε τροπο, οσο το δυνατον περισσοτερα κεφαλια μπροστα στο κουτι, το οποιο θα μεταφραστει σε τηλεθεαση, αυτη με τη σειρα της σε διαφημισεις κλπ.. Τα αποτελεσματα αυτης της λογικης γνωστα: Υστεριες, τσακωμοι,ξεκατινιασματα, παρουσιαστες που λενε και κανουν ολοενα και πιο εξωφρενικα πραγματα στην εκπομπη τους, ωστε να κολλαει ο κοσμος σε αυτους και οχι τους "αντιπαλους", παρουσιαστριες με αποκλειστικο προσον την εμφανιση τους, που δυσκολευονται να πουν σωστα παραπανω απο μιση φραση στα ελληνικα κ.α.

Οσον αφορα τις διαφημισεις, δεν ηταν εξυπνοτερες, αλλα επειδη συνηθως περιειχαν καποιο τζιγκλακι μεσα, ηταν πιο "κολλητικες" σε σχεση με τις τωρινες. Τα ξενα σηριαλ δε νομιζω πως ηταν καλυτερα. Και σα σεναριο, και σαν ερμηνειες και σκηνοθετικα και γενικοτερα σαν παραγωγες ηταν κατωτερα των σημερινων. Ειχαν βεβαια μια πιο "τηλεοπτικη" αισθητικη σε σχεση με τα τωρινα, που ειναι περισσοτερο τηλεοπτικοποιημενο σινεμα και ισως η αισθητικη αυτη να εδινε μια μεγαλυτερη αισθηση οικειοτητας στο θεατη. Για το θεμα των ταινιων αφενος μπορουσε κανεις οντως να δει πολυ καλες ταινιες, σε πολυ βολικες ωρες σε αντιθεση με οτι συμβαινει συνηθως σημερα. Αφετερου ομως σπανια βλεπαμε ταινιες που δεν ηταν τουλαχιστον εικοσαετιας, ενω οπως αναφερθηκε υπηρχε κι αρκετες "κουλτουριαρικες" ταινιες που δεν ηταν κι οτι πιο ευχαριστο, ειδικα την εποχη που η επιλογη ηταν αναμεσα σε δυο μονο καναλια.

Σχετικα με το ποτε επεσε η ποιοτητα, αυτο μπορει να μην εγινε αποτομα με το που ηρθαν τα ιδιωτικα καναλια, τα πρωτα δειγματα ομως φανηκαν σχεδον με το ξεκινημα (θυμηθειτε το 3,2,1 πχ) και σιγα σιγα αρχισε η κατρακυλα.
 
Μπλουζα