Πω πω τα νιάτα μου μου θύμισαν πολλές από αυτές τις διαφημίσεις. Και κάτι επειδή άλλαξαν οι συνθήκες από τότε, κάτι επειδή η διαφημιστική προπαγάνδα ήταν πιο χοντροκομμένη σε σύγκριση με την τωρινή και άρα ευκολότερη να την εντοπίσεις, πολλές είναι φοβερά αστείες. Έτσι πολλά από τα "μαγικά" συστατικά είτε είναι απλώς ονόματα που δεν σημαίνουν τίποτε και πρέπει απλώς να πιστέψουμε τους ισχυρισμούς των διαφημιστών (Ρεξόνα με Δεοστερόλ (*)) είτε είναι απλώς γενικοί ξενόγλωσσοι όροι αμετάφραστοι για εντύπωση ("Η πλούσια σε ουσίας HYDRATANTE κρέμα") που μου θυμίζουν μια οδοντόκρεμα "με κάλσιουμ σι έι" ΄έπρεπε να πάω γυμνάσιο να κάνω χημεία για να καταλάβω ότι το "κάλσιουμ" ήταν ασβέστιο και το "σί έι" δεν ήταν κάποιο σπέσιαλ είδος κάλσιουμ αλλά το χημικό σύμβολο του ασβεστίου
![Smile :) :)]()
.
Φυσικά από ξενομανία καλά πάμε (μακαρόνια με "ιταλική ανατροφή. Πολιτισμένα") που αποκορυφώνεται με τα μαλλιά περφίλ. Αν αποκωδικοποιήσουμε τη διαφήμιση, η Περφίλ ομολογεί ότι ως τότε στους ιθαγενείς έλληνες πουλούσε παρακατιανά μαλλιά ενώ στο εξωτερικό πουλούσε καλύτερης ποιότητας, και τώρα αποκτούσαν και οι έλληνες αυτό το ανυπέρβλητο προνόμιο να αγοράζουν τα ίδια με τους ξένους. Δηλαδή η αρχή του "Bon pour l'Orient" αλλά διασκευασμένη σε διαφήμιση ενώ κανονικά θα έπρεπε να οδηγήσει σε μποϋκοτάζ των προϊόντων της εταιρείας.
Κι όσο για την υποκριτική φροντιδα για την υγιεία μας, δεν υστερούσε σε τίποτε από τους εξωφρενικούς ανυπόστατους ισχυρισμούς του σήμερα, αν και τότε υπήρχε μικρότερη ποικιλία θαυματουργών συστατικών γιατί δεν μας είχαν πείσει να ανησυχούμε για τόσα πράγματα όσο τώρα. Έτσι από τη διαφήμιση της Αγνίνης μαθαίνουμε ότι ο προσωπικός γιατρός του Αιζενχάουερ θεωρούσε το βαμβακέλαιο καλύτερο από το ελαιόλαδο και άρα η Αγνίνη (από βαμβακέλαιο) είναι καλύτερη από τα "ανάλογα προϊόντα που κυκλοφορούν", συμπέρασμα που είναι λάθος σε πολλαπλά λογικά επίπεδα (Το βαμβακέλαιο δεν είναι υγιεινότερο από το λάδι, οι μαργαρίνες δεν έχουν ίδιες ιδιότητες με τα έλαια από τα οποία παρασκευάζονται, και τα "ανάλογα προϊόντα" δεν ήταν από ελαιόλαδο). Χώρια το ότι 1. δεν ξέρουμε αν όντως ο Δρ. τάδε υπήρχε (άντε να το ελέγξεις σε προϊντερνετική εποχή), 2. αν ήταν γιατρός του Αϊζενχάουερ (όχι ότι αυτό σήμαινε τίποτε, ακόμη κι αν ήταν γιατρός προέδρου μπορεί να ήταν τσαρλατάνος - ο Ρήγκαν έτρεχε σε αστρολόγους) 3. Αν είχε πράγματι πει αυτό το πράγμα, και πώς και πού το είχε πει, και αν αυτός ο ισχυρισμός αντανακλούσε τις γνώμες της ιατρικής κοινότητας ή ηταν προσωπική του γνώμη.
Αχχχ, κάθε μια απο αυτές τις διαφημίσεις άξιζε να μπει σε δικό της θέμα για να μπορέσουμε να τις απολαύσουμε (και να τις ξετινάξουμε)
(*) Θυμάστε το Jet "το μοναδικό απορρυπαντικό με μπλε και πράσινους κόκκους"? Η διαφήμιση δεν ισχυρίζόταν καν ότι οι κόκκοι το έκαναν καλύτερο, αυτό το άφηνε στη γόνιμη φαντασία των θυμάτων.