Ρετρό "προξενιά"

retrofan

RetroMasteR
Joined
14 Δεκ 2009
Μηνύματα
1.205
Αντιδράσεις
347
Είπα να ξεμπερδεύω με τα παιδικά μου τραύματα ανασύροντας από το χρονοντούλαπο της ιστορίας και αυτό το κοινωνικό φαινόμενο, του οποίου τα απομεινάρια ίσα - ίσα προλάβαμε :cool:

Μιλάμε για κλασικά προξενιά, νταξ; Όχι "ο Γιώργος έχει έναν φίλο που είναι καλό παιδί και λέμε να πάμε όλοι μαζί ν' ακούσουμε Κραουνάκη, έλα κι εσύ να τον γνωρίσεις":). Αυτά των ελληνικών ταινιών με τους γονείς και τους υποψηφίους σ' ένα σαλόνι, με το γλυκό του κουταλιού στο πιατάκι :cool:

Ας ξεκινήσω με τις δικές μου αναμνήσεις:

Ιστορία νούμερο 1 (παραδοσιακή)

Τέλη δεκαετίας του 80΄ και κάτι ξαδέλφια μου από την Αμερική έχουν μόλις επαναπατριστεί οικογενειακώς. Τους γονείς τούς έχει πιάσει τρελό άγχος ότι η κόρη τους μετράει 28 φθινόπωρα στην καμπούρα της :p και φλερτάρει επικινδύνως με το ράφι :cry: (αναμενόμενη αντίδραση αν σκεφτούμε ότι η 19χρονη μητέρα της παντρεύτηκε τον 24χρονο πατέρα της από προξενιό στο χωριό τους κι αμέσως έφυγαν μετανάστες). Η κόρη είναι μια χαρά παιδί, όμορφη κι έξυπνη αλλά λίγο αποπροσανατολισμένη με την "αλλαγή περιβάλλοντος". Έχει μεν ζήσει στην Αμερική αλλά στο πλαίσιο της ομογένειας (σκληρό πράγμα για όσους γνωρίζουν). Χορεύει ροκ κι αγαπάει τη Μαντόνα αλλά νομίζει πως η ελληνική πραγματικότητα κινείται ακόμα στους ρυθμούς του 60΄ που έχουν αφήσει οι γονείς της. Πείθεται λοιπόν να γνωρίσει τον, προσέξτε παρακαλώ :D , γιο της αδελφής μιας συναδέλφου μιας φίλης της θείας της (μαμά μου ;) , όχι που δεν θα είχε βάλει το χέρι της :p ). Γυναικεία συνομωσία σε όλο της το μεγαλείο αφού "τα παιδιά ταιριάζουνε κι είναι και τα δύο από τόσο σωστές οικογένειες", στην οποία συμπαρασύρουν και τους άντρες.

Η συνάντηση γίνεται στο σπίτι της φίλης της μαμάς μου με το εξής καστ:

1. Υποψήφιοι

2. Γονείς αμφοτέρων

3. Οικοδεσπότες (το ζευγάρι των φίλων που παρέχουν το σπίτι)

4. Θείοι :eek: (οι γονείς μου και η θεία του "γαμπρού" που είναι αυτοί που γνωρίζουν τους υπό 3 οικοδεσπότες)

Υπερπαραγωγή ε; :cool:

Εγώ με την αδελφή μου είχαμε μείνει σπίτι. Όπου, το θυμάμαι χαρακτηριστικά, γύρισε το δικό μας γκρουπ των πρωταγωνιστών, με την ξαδέλφη μου (και άμεσα ενδιαφερομένη) σε οικτρή κατάσταση :( Η Αμερική της Μαντόνα είχε έρθει σε μετωπική με το ελληνικό χωριό του 1960:D. Γονείς μου και γονείς της κάπως μαζεμένοι με την αντίδρασή της αλλά τη βλακεία τους δεν λέγανε να την παραδεχθούν απόλυτα :xm: . Ιδίως οι γυναίκες "Αμαν πια υπερβολές! Δεν της άρεσε, τελείωσε! Σάμπως θα την πιέζαμε; ... Μια γνωριμία είπαμε ... Και τι είχε πια το τόσο τραγικό; Ε! Λίγα κιλάκια ... Θα τα έχανε. Κι ένα μουστάκι ... Θα το ξύριζε!" :D :D

Λίγες μέρες μετά πέτυχα στο σινεμά τον γιο των "οικοδεσποτών" και παιδικό μου φίλο. Γεμάτη περιέργεια τον ρώτησα για λεπτομέρειες. Δεν ήξερε :( . Είχε εκδιωχθεί κι αυτός από το σκηνικό του εγκλήματος :) νωρίς - νωρίς κι είχε περάσει το βράδυ σ' έναν φίλο του. Πρόλαβε μόνο να δει για λίγο, φεύγοντας, τον "γαμπρό" και τους δικούς του που φτάνανε.

-Πώς ήτανε;

-Άστα! Σαν ανάποδο γαμ@το! :rofl:

Εννοείται ότι δεν υπήρξε συνέχεια ...

Ιστορία νούμερο 2 (προσωπική και διασκεδαστική :p )

6 χρόνια πριν ζούσα στο εξωτερικό. Και οι γονείς μου είχαν την ανησυχία ότι θα με φάει η κακούργα ξενιτιά και δεν θα γυρίσω πίσω και θα βρω κανέναν ξένο και θα κάνω ξενάκια :D και και ... Προσπαθούσαν λοιπόν να δημιουργήσουν αντικίνητρα. Ήταν χειμώνας κι είχα επιστρέψει εκτάκτως γιατί ο πατέρας μου περνούσε μια άσχημη περιπέτεια υγείας. Με βρήκαν λοιπόν συναισθηματικά ευάλωτη και μου ξεφούρνισαν το παραμύθι. Ένα ζευγάρι φίλων τους είχε κάτι άλλους φίλους που είχαν έναν γιο ::) . Αρνήθηκα. Άρχισε τα παρακάλια ο πατέρας από το κρεβάτι του πόνου με το κλασικό "Μια γνωριμία είναι. Τι σε πειράζει; Αν δηλαδή στο λέγανε φίλοι σου ... Απλά και μόνο επειδή είμαστε γονείς σου ... Που αύριο - μεθαύριο μπορεί να μην υπάρχουμε ..." και μπούρου - μπούρου. Σκέφτομαι "δεν πάει στα κομμάτια" και τους λέω να δώσουν στον νεαρό το κινητό μου και να βρεθούμε, όσο είμαι Ελλάδα, για κανέναν καφέ. Αμ δε! Ο νεαρός ήταν παραδοσιακός ::) . Ήθελε να παρευρίσκονται και οι φίλοι που κάνανε το κονέ και μας γνωρίζαν και τους δύο. Ξίνισα τα μούτρα μου, ξανάρχισε ο άρρωστος πατήρ να πατάει τον συναισθηματικό κάλο, αποφάσισα να τους ξεφορτωθώ φερόμενη πονηρά.

Το ραντεβού είχε δοθεί σε καφέ κεντρικού ξενοδοχείου των Αθηνών :p . Ντύνομαι, στολίζομαι και γελαστή - γελαστή πάω να συναντήσω τους οικογενειακούς φίλους και τον υποψήφιο. Πιο σουρεαλιστική συζήτηση δεν νομίζω ότι υπήρξε :D . Εκείνος να μου λέει ότι του αρέσουν τα προάστια γιατί υπάρχει χώρος και πράσινο για να μεγαλώσεις οικογένεια κι εγώ να του απαντώ πολύ γλυκά και σοβαρά ότι, αν ποτέ μου επιστρέψω στην Ελλάδα, θέλω να μείνω στο κέντρο και ιδίως στα Εξάρχεια γιατί τα βρίσκω γειτονιά με χαρακτήρα :D . Οι φίλοι να προσπαθούν να το μαζέψουν στρέφοντας τη συζήτηση για τις σπουδές μου κι εγώ ν' ανακατεύω το τσάι μου και να λέω ότι φυσικά οι σπουδές μου και τα επιστημονικά μου ενδιαφέρονται εν γένει :p :p είναι μεγάλο κομμάτι της ζωής μου και παθιάζομαι πολύ μ' αυτά, "να, ας πούμε τώρα το απόγευμα θα πάω να παρακολουθήσω μια ομιλία για την αναγκαιότητα του χωρισμού Εκκλησίας - Κράτους":p:p:p

Οι φίλοι μου επέμεναν να με πάει σπίτι με το αμάξι, οπότε κι αυτός ο δύστυχος -τι να κάνει;- με συνόδεψε. Στο τέλος γύρισα, χαμογέλασα όλη γοητεία και προσδοκία, του έσφιξα δυνατά το χέρι και τον άφησα μ' ένα "ήταν τόσο όμορφα που σε γνώρισα σήμερα! Αυτό είναι το κινητό μου. Θα χαρώ πολύ να τα ξαναπούμε". :D

Δυο βδομάδες μετά κι ενώ, εννοείται ;) , το κινητό παρέμενε σιωπηλό, μπόρεσα να γυρίσω με ύφος θιγμένης αξιοπρέπειας και να πω στους γονείς μου "Τα βλέπετε; Με υποβάλλετε σε τέτοια δοκιμασία για να φάω κι απόρριψη από πάνω! Να λείψουν αυτά στο μέλλον παρακαλώ":cool:
 
Επικο και ιδιαιτερα "κινηματογραφικο" ποστ!!
 
Μπράβο retrofan! Και οι δύο ιστορίες σου, δοσμένες με χιούμορ, αντικατοπτρίζουν μία πραγματικότητα, που ευτυχώς άρχισε να εκλείπει τα τελευταία χρόνια... Πλέον υπάρχει μόνο αυτό που αναφέρεις: "Θα πάμε σινεμά και θα είναι και ένας φίλος του τάδε μαζί". Κι αν μάλιστα υποψιαστεί η υποψήφια κάτι πονηρό, απαντά απαξιωτικά "Γιατί; προξενιό θα μου κάνεις;". :p
 
:) Αθάνατη δεκαετία του '80!!!

Πάντως μπορώ να πώ ότι στους Έλληνες του εξωτερικού ακόμα ισχύει εν μέρει το "προξενιό", ωστε τα παιδιά τους να παντρεφτούν Έλληνα.
 
ΠΩΠΩ! μου θύμισε κάτι σκηνικά, από μία ταινία του Στάθη Ψάλτη! Χαχαχα!

(Εκεί που ντυμένος αρχαίος Έλληνας, σφαλιαρίζει την χοντρή που του προξενεύουν!!!)
 
Τετοιο προξενιο.. ευτυχως δεν μου ετυχε.

Ειχαν κανει ομως στην αδερφη μιας φιλης μου. Η φιλη μου ηταν μικροτερη και λιιιγο πιο ομορφη. Αυτοι ηταν και οι λογοι, που την εξαφανισαν τελειως εκεινες τις μερες του προξενιου, μην τυχον την δει ο "γαμπρος" και την προτιμησει (γιατι γινοταν και αυτο)

Να προσθεσω οτι :

Περα απο τα διαφορα σογια που γνωριζαν τον γαμπρο, υπηρχαν και οι επισημοι προξενηταδες, που καποιοι ειχαν και καλη φημη (ειτε οτι επειθαν και τον πιο δυσκολο υποψηφιο που βαλαν οι αλλοι στο ματι, ή καναν πετυχημενα συνοικεσια). Μερικοι απο αυτος, ζητουσαν και ανταλλαγμα (σε χρημα).
 
Λορένα είπε:
Τετοιο προξενιο.. ευτυχως δεν μου ετυχε.
Ειχαν κανει ομως στην αδερφη μιας φιλης μου. Η φιλη μου ηταν μικροτερη και λιιιγο πιο ομορφη. Αυτοι ηταν και οι λογοι, που την εξαφανισαν τελειως εκεινες τις μερες του προξενιου, μην τυχον την δει ο "γαμπρος" και την προτιμησει (γιατι γινοταν και αυτο)
Και τελικα τι εγινε? Φιασκο και αυτο?

Να προσθεσω οτι :

Περα απο τα διαφορα σογια που γνωριζαν τον γαμπρο, υπηρχαν και οι επισημοι προξενηταδες, που καποιοι ειχαν και καλη φημη (ειτε οτι επειθαν και τον πιο δυσκολο υποψηφιο που βαλαν οι αλλοι στο ματι, ή καναν πετυχημενα συνοικεσια). Μερικοι απο αυτος, ζητουσαν και ανταλλαγμα (σε χρημα).
Dealers νυφων? Μαλιστα. Τουλαχιστον η υπηρεσια ερχοταν με εγγύηση? Αμα ο γαμπρος δε μασαγε υπηρχε refund?
 
'Οταν ακούω για προξενιά , μου έρχεται στο νου, η σκηνή από την ταινία "Της κακομοίρας " που το αφεντικό του Ζήκου φωνάζει την προξενήτρα για να του κάνει το προξενιό με την πιτσιρίκα και της υπόσχεται μέχρι και ηλεκτρικό ψυγείο, αν τα καταφέρει.
 
Για μένα η μία και μοναδική προξενήτρα του ελληνικού κινηματογράφου είναι η Ελένη Χαλκούση, τετραπέρατη μαντάμ Τζούλια στο "Φτωχαδάκια και Λεφτάδες"

Ιδού και ο τιμητικός αποχαιρετισμός της από τους Φωτόπουλο και Σταυρίδη (από το 7.25)http://www.youtube.com/watch?v=BF4RdiIZ7IE

http://www.youtube.com/watch?v=BF4RdiIZ7IE

Μια απορία βρε παιδιά :xm:

Πλην της Λορένας κανείς άλλος με εμπειρίες από προξενιά; :p

Εγώ έχω κατεβατό ολόκληρο #)

Μέχρι και ο άνδρας φίλης μου μας έλεγε γελώντας τις προάλλες ότι μια θεία του ήθελε να του προξενέψει μια συμβολαιογράφο από επαρχιακή κωμόπολη που οι γονείς της την προικίζανε γενναία με την προϋπόθεση να πάρει ή γιατρό ή δικηγόρο :p :p

Σε τι κύκλο γεννήθηκα και κινούμαι Χριστέ μου
m1810.gif
 
Να προσθεσω οτι : Περα απο τα διαφορα σογια που γνωριζαν τον γαμπρο, υπηρχαν και οι επισημοι προξενηταδες, που καποιοι ειχαν και καλη φημη (ειτε οτι επειθαν και τον πιο δυσκολο υποψηφιο που βαλαν οι αλλοι στο ματι, ή καναν πετυχημενα συνοικεσια). Μερικοι απο αυτος, ζητουσαν και ανταλλαγμα (σε χρημα).
υπαρχει ενα θεατρικο του νικολαι γκογκολ που λεγεται τα παντρολογηματα και μιλαει ακριβως για αυτο το θεμα θα σας συνιστουσα να το διαβασετε το ειχαμε ανεβασει με την θεατρικη ομαδα πριν 3 χρονια βρηκα μια περιληψη απο τον θιασο του σημητρη ταρλοου που το ειχαν ανεβασει επισηςhttp://www.dolichos.gr/html/performances/pantrologimataPU.html
 
Έμένα ο θείος μου παντρεύτηκε τη 2η γυναίκα του εν μία νυκτί που λένε το 1991. Έμεινε βέβαια χήρος για 2 χρόνια με δύο παιδιά οπότε δεν είχε και πολλές επιλογές.
 
Τελευταία επεξεργασία από έναν συντονιστή:
retrofan είπε:
Μια απορία βρε παιδιά :xm:

Πλην της Λορένας κανείς άλλος με εμπειρίες από προξενιά; :p
Εχω αλλα εκτος οτι ειναι αρχες '00s ειναι και πικρη ιστορια.... :(
 
Αν και δεν σχετιζεται απολυτα με το θεμα.. θα το πω :)

Στο μερη μου κανονιστηκε προξενιο, παραμονη προεκλογικης περιοδου, μονο και μονο για κερδισει καποιος υποψηφιος.

Ετσι δεν υπηρξε η κλασσικη συναντηση με το γλυκο, αλλα η απευθειας προταση : "αν μου παρεις το κοριτσι, θα σε ψηφισω" (ολη η οικογενεια εννοειται).

Ο λογος δοθηκε παραμονες εκλογων, στα αποτελεσματα κερδισε ο υποψηφιος με ελαχιστη διαφορα.. και επειδη ηταν μικρο χωριο και ολοι οι ψηφοι ηταν μετρημενοι, αποκαλυφθηκε το μυστικο.. μερικες μερες αργοτερα που εγιναν οι επισημοι αρραβωνες
 
Λορένα είπε:
Αν και δεν σχετιζεται απολυτα με το θεμα.. θα το πω :)
Στο μερη μου κανονιστηκε προξενιο, παραμονη προεκλογικης περιοδου, μονο και μονο για κερδισει καποιος υποψηφιος.

Ετσι δεν υπηρξε η κλασσικη συναντηση με το γλυκο, αλλα η απευθειας προταση : "αν μου παρεις το κοριτσι, θα σε ψηφισω" (ολη η οικογενεια εννοειται).

Ο λογος δοθηκε παραμονες εκλογων, στα αποτελεσματα κερδισε ο υποψηφιος με ελαχιστη διαφορα.. και επειδη ηταν μικρο χωριο και ολοι οι ψηφοι ηταν μετρημενοι, αποκαλυφθηκε το μυστικο.. μερικες μερες αργοτερα που εγιναν οι επισημοι αρραβωνες
απιστευτο:biglaugh:
 
Μάλιστα συνέβη και αυτό. Η ερώτηση η δική μου είναι αν το ζεύγος είναι ακόμα μαζί ή όχι.
 
Μαζι ειναι ακομη εννοειται..

Προξενιο ηταν, χωριο ηταν, 2 δεκαετιες πριν ηταν.. οποτε στεριωσε ο γαμος
 
Πίσω
Μπλουζα